Author Topic: शेवटचा श्वास  (Read 1640 times)

शेवटचा श्वास
« on: December 02, 2017, 07:25:49 AM »
शेवटचा श्वास घेत होतो
मी कुठं होते तिला बोलावले

 अंतरात होतो एकटा निपचित पडलेलो
तेव्हा डोळे तिचें पण पाणावले

जाता येता टाहो होता फुटलेला ऐकून
तेव्हा तिला पण नं रहावले

डोकोनी अंतरात घराच्या तेव्हा
घरात पाहून पायही तिचे विसावले

वात तेवणारी उशाची पाहून
का तिनं हुंदके ना रोखवले

नकळत प्रेम करत होतीच ती मजवर
हयात होतो मी तेव्हा का नाही दाखवले

जेव्हा आत्मा पण शांत निद्रेत गेला माझा
तेव्हांच का तिला प्रेम हे पहावले


✍🏻(कवी.अमोलभाऊ शिंदे पाटील).
मो.९६३७०४०९००.अहमदनगर

Marathi Kavita : मराठी कविता


Offline Shrikant R. Deshmane

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 501
  • Gender: Male
  • कविता म्हणजे कागद, लेखणी अन् तू...
Re: शेवटचा श्वास
« Reply #1 on: December 18, 2017, 03:36:32 PM »
जेव्हा आत्मा पण शांत निद्रेत गेला माझा
तेव्हांच का तिला प्रेम हे पहावले
shevat khup chan kelat..
श्रीकांत रा. देशमाने.

[ कविता म्हणजे कागद,
लेखणी अन् तू... ]