Author Topic: म्हाताऱ्याची आत्महत्या  (Read 486 times)

Offline विक्रांत

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1,429


जगून खूप झालय जीवना
फूट आता मरून जातो   
ओझे वाहून थकलो तुझे 
पुरे आता फेकून देतो 

तुझी उष्टी सुखं किती
ओरपून मी चाखली इथे
कळून चुकले पण आता
किती मज फसवले तू ते
 
किती असावे हलकट कुणी
खरेच दाखवून दिलेस तू 
वेचलेल्या प्रत्येक फळात
किडीस पेरले होतेस तू

आणि फिरविले बैलागत
पोट चाकरी लावून पाठी
मरणाची दावूनी भिती 
नाडलेस रे दिवसाकाठी

दिला तसाच देह फटका
सुमार व्याधीत मळलेला
अन अभिमानी मन वरती
मीठ जखमेवर चोळायला

वृद्ध घोडा मारून जाता
तुला फरक पडत नाही
पण तरीही लक्षात घे रे
तू मला मारत नाही

विक्रांत प्रभाकर
« Last Edit: April 02, 2015, 10:43:03 AM by MK ADMIN »

Marathi Kavita : मराठी कविता


 

With Quick-Reply you can write a post when viewing a topic without loading a new page. You can still use bulletin board code and smileys as you would in a normal post.

Name: Email:
Verification:
दहा गुणिले नाऊ  किती ? (answer in English number):