Author Topic: धांदल  (Read 1154 times)

Offline Mangesh Kocharekar

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 95
धांदल
« on: November 30, 2012, 03:57:39 PM »
         धांदल
 चार मास गेले पावसाच्या धांदलीत
 मन माझे  वेडावले काल रात्रीच्या स्वप्नात
 कसे  न  कळूनी आले  प्रीतीच्या  धुंदीत
 झिम्माड हा पाऊस मन नाचे बेहोशीत
             कधी फुटला अंकुर ते कळेना बीजास
            नादावले कसे बीज मिळता मातीचा तो स्पर्श
           गर्भातूनी कसा घेई कळेना बीज श्वास
           अंतरंगी बीजाचा या किती मोठे ते धाडस ?
 रोज घेतसे बाळसे फुटे नवीन पालवी
 धीट पण गाली हसे त्यस खेळाया बोलवी
 बीज गळुनिया गेले पाले गेली खोलवर
 साने ते तान्हुले मज वाटते अबोल
                आली फुळूनिया काय थोडी मना वाटे लाज
               स्वतः चोरूनिया पाही घडे बदल जो रोज
               शरीरास कसा चढे नित्य नवा साज
               माझ्या तान्हुल्याला येई कसा मातेचा अंदाज
 अंग अंग मोहरले कांती श्वेत लाल झाली
 गर्भाच्या भरण माझी चाल मंदावली
 अन चोर पावलांनी स्वारी खोलीत आली
 मिठीत अलवार सुखाची झिंग आली
      मंगेश कोचरेकर

 

Marathi Kavita : मराठी कविता


Offline Shrikant R. Deshmane

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 501
  • Gender: Male
  • कविता म्हणजे कागद, लेखणी अन् तू...
Re: धांदल
« Reply #1 on: November 30, 2012, 04:19:05 PM »
surekh mangeshji...
श्रीकांत रा. देशमाने.

[ कविता म्हणजे कागद,
लेखणी अन् तू... ]

Offline Mangesh Kocharekar

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 95
Re: धांदल
« Reply #2 on: December 12, 2012, 08:52:25 PM »
dhanyvad , kavita kunalatari  aavdli mhanje nave shabd algad jalm ghetat.