कथा: डाएटचं संकट आणि रिकामं ताट!-

[Atul Kaviraje]

बायकोने डाएट सुरू केल्यावर नवऱ्याची होणारी उपासमार-

कथा: डाएटचं संकट आणि रिकामं ताट!

गण्याचं आयुष्य एकदम 'मस्त चाललंय' असं म्हणता येणार नाही,
पण 'खाऊन-पिऊन सुखी' या कॅटेगरीत तो नक्कीच मोडत होता.
पण एक दिवस अचानक गण्याची बायको, सुलोचना,
हिला 'डाएट' नावाचं भूत नडलं.

सकाळी उठल्या उठल्या तिने जाहीर केलं,
"आजपासून आपल्या घरात तेल, तूप, साखर आणि चवीला मीठही वर्ज्य!
आपण दोघंही डाएट करणार!"
गण्याला वाटलं नेहमीसारखं दोन-तीन दिवसांचं हे खूळ असेल.

त्याने सहज विचारलं, "बरं, मग नाश्त्याला काय आहे?"
सुलोचनाने मोठ्या उत्साहात उत्तर दिलं,
"कडधान्याची सालं आणि उकडलेला दुधी भोपळा!"
गण्याच्या पोटात त्याच क्षणी गोळा आला.

पहिल्या दिवशी ऑफिसला जाताना गण्याच्या डब्यात
नेहमीची चविष्ट भाजी-पोळी नव्हती,
तर 'ग्रीन सॅलड' नावाचा गवतवजा प्रकार होता.
गण्याने डबा उघडला आणि शेजारच्या सहकाऱ्याला विचारलं,

"काय रे, मी माणूस वाटतो की तुला ससा?"
सहकाऱ्याने बिचाऱ्याने आपली बटाटा वड्याची प्लेट लपवली.
संध्याकाळी गण्या घरी आला तेव्हा त्याला भूक इतकी लागली होती
की त्याला घराच्या भिंतीही बिस्किटांसारख्या दिसायला लागल्या.

त्याने सुलोचनाला विचारलं, "काय ग, रात्री काय बेत आहे?"
तिने आनंदाने सांगितलं, "ओट्सची पेज आणि बिनसाखरेचा चहा!"
गण्याने कपाळावर हात मारून घेतला.
रात्री झोपेत त्याला स्वप्नं पडली ती फक्त मटण रस्सा आणि पुरणपोळीची!

दुसऱ्या दिवशी गण्याने 'ऑपरेशन भूक' राबवायचं ठरवलं.
ऑफिसवरून येताना त्याने गुपचूप हॉटेलमध्ये शिरून दोन मिसळपाव हाणले.
घरी गेल्यावर त्याने चेहरा एकदम रडवेला केला.
सुलोचना म्हणाली, "बघा, चेहऱ्यावर कसं तेज आलंय दोन दिवसात!"

गण्या मनात म्हणाला, "ते तेज नाही गं, ते मिसळीच्या तररीचं तेल चेहऱ्यावर आलंय!"
पण तिसऱ्या दिवशी सुलोचनाने गण्याची झडतीच घेतली.
तिने गण्याच्या खिशातलं 'फरसाण' पकडलं.
घरातून बाहेर जाण्यावरही बंदी आली.

सुलोचना स्वतः YouTube वर बघून नवनवीन 'हेल्दी' पदार्थ बनवू लागली.
एकदा तिने 'कारल्याचा हलवा' बनवला.
तो खाल्ल्यावर गण्याला आयुष्य पहिल्यांदा नकोसं वाटलं.
सहाव्या दिवशी गण्या इतका हतबल झाला की

त्याने स्वतःच्या खिशातले पैसे देऊन शेजारच्या लहान मुलाला 'चिवडा' आणायला सांगितलं.
तो मुलगा चिवडा घेऊन येत असतानाच सुलोचनाने त्याला वाटेत पकडलं.
गण्याची चोरी पकडली गेली.
सुलोचना रडायला लागली, "मी तुमच्या आरोग्यासाठी हे सगळं करतेय आणि तुम्ही चोरून चिवडा खाता?"

गण्याला खूप पश्चात्ताप झाला.
त्याने ठरवलं, आता काहीही झालं तरी बायकोचं ऐकायचं.
आठवा दिवस उजाडला.
गण्याचं वजन दोन किलो कमी झालं होतं,

पण शरीरातली ताकद इतकी गेली होती की त्याला रिमोटचं बटण दाबायलाही कष्ट पडत होते.
सुलोचनाही थोडी गळून गेली होती.
अचानक तिची मैत्रीण घरी आली आणि तिने सोबतीला 'गरमागरम कांदा भजी' आणली होती.
भज्यांचा वास घरभर सुटला.

गण्या आणि सुलोचना दोघेही त्या भज्यांच्या प्लेटकडे अशा नजरेने बघत होते
जसं काही दोन शिकारी हरणाकडे बघतात.
मैत्रीण जाताच सुलोचनाने एक भजी उचलली आणि म्हणाली,
"गण्या, फक्त एकच खाऊया का?"

गण्याला तर हेच हवं होतं.
मग काय, एका भज्यावरून दोन प्लेट भजी कधी संपली कळलंही नाही.
सुलोचन म्हणाली, "उद्यापासून परत डाएट पक्कं!"
गण्या हसून म्हणाला, "अगं, डाएट ही अशी गोष्ट आहे जी फक्त 'उद्या' पासूनच सुरू होते!"

त्या रात्री गण्याने पोटभर जेवण केलं
आणि सुलोचनानेही डाएटचा तो डबा उकिरड्यावर फेकला.
शेवटी काय, माणूस जगण्यासाठी खातो
आणि गण्याला कळलं की सुखी संसाराचं गुपित 'डाएट' मध्ये नसून 'डब्यात' असतं!

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-22.12.2025-सोमवार.
===========================================