कधी कधी गप्प राहूनच नातं वाचवावं लागतं.-"निःशब्द ओलावा"

[Atul Kaviraje]

कधी कधी गप्प राहूनच नातं वाचवावं लागतं.

नात्यातील संयम आणि मौनाचे महत्त्व अधोरेखित करणारी एक भावूक कथा खालीलप्रमाणे आहे:

कथेचे शीर्षक: "निःशब्द ओलावा"

कथाविस्तार:

विशाल आणि ईशा यांच्या लग्नाला दहा वर्षे झाली होती.
संसाराचा गाडा हाकताना प्रेम तर होतंच,
पण वाढत्या जबाबदाऱ्या आणि धावपळीच्या आयुष्यात
हळूहळू संवाद कमी होऊन वादाचे प्रसंग वाढू लागले होते.

विशाल एका कॉर्पोरेट कंपनीत मोठ्या पदावर होता,
जिथे कामाचा प्रचंड ताण असायचा.
दुसरीकडे ईशा घर आणि मुलांची जबाबदारी सांभाळून
स्वतःचे छोटेसे बुटीक चालवायची.

एका शुक्रवारी विशाल ऑफिसमधून घरी आला,
तेव्हा तो खूप अस्वस्थ होता.
ऑफिसमध्ये एका महत्त्वाच्या प्रोजेक्टमध्ये
तांत्रिक चूक झाल्यामुळे त्याला वरिष्ठांचे बोलणे खावे लागले होते.

घरी आल्यावर त्याला फक्त शांतता हवी होती.
पण ईशाने उत्साहाने त्याला विचारले,
"विशाल, उद्या माझ्या मैत्रिणीच्या मुलाचा वाढदिवस आहे,
आपण सोबत जाणार आहोत ना?"

विशालने चिडून उत्तर दिले,
"तुला दुसरं काही सुचतं का?
मला इथे नोकरीची चिंता आहे
आणि तुला वाढदिवसाच्या पार्ट्या सुचतायत!"

ईशाचा चेहरा पडला.
तिने दिवसभर तयारी केली होती की
विशाल आला की त्याला सरप्राईज द्यायचे,
कारण त्या दिवशी त्यांच्या लग्नाचा वाढदिवसही होता.

पण विशालला कामाच्या व्यापात त्याचा विसर पडला होता.
ईशाच्या जिभेवर शब्दांचा वार तयार होता.
तिला विचारायचे होते,
"तुम्ही विसरलात ना आजचा दिवस? नेहमी असंच का होतं?"

पण त्या क्षणी ईशाने विशालच्या डोळ्यांतील
थकवा आणि अगतिकता पाहिली.
तिला जाणवले की,
जर ती आता बोलली, तर शब्दातून शब्द वाढतील

आणि एका सुंदर दिवसाचा शेवट भांडणाने होईल.
तिने स्वतःच्या भावनांना आवर घातला
आणि गप्प राहण्याचा निर्णय घेतला.

तिने शांतपणे विशालच्या हातात पाण्याचा ग्लास दिला
आणि म्हणाली,
"ठीक आहे, तू फ्रेश हो.
आपण नंतर बोलूया."

रात्री जेवतानाही ईशा काहीच बोलली नाही.
तिने विशालच्या आवडीचे जेवण बनवले होते.
विशालचे जेवण झाल्यावर तो शांत झाला.
हळूहळू त्याचे डोकं शांत झाल्यावर

त्याला आठवले की आज तर त्यांच्या लग्नाचा वाढदिवस आहे!
त्याला स्वतःचीच खूप लाज वाटली.
तो ईशाजवळ गेला आणि तिचा हात धरून म्हणाला,
"आय एम सॉरी ईशा...

मी आजचा दिवस विसरलो
आणि तुझ्यावर उगाच ओरडलो.
तू काहीच बोलली नाहीस?"

ईशा हसून म्हणाली,
"विशाल, कधी कधी गप्प राहूनच नातं वाचवावं लागतं.
तू आधीच त्रासात होतास,
मी अजून बोलून तुझा त्रास का वाढवू?

आपलं नातं शब्दांपेक्षा मोठं आहे."

विशालच्या डोळ्यांत पाणी आले.
त्याने ईशाला घट्ट मिठी मारली.
त्या रात्री घरात कोणतीही पार्टी झाली नाही,
पण त्या 'मौन' संवादाने त्यांच्या नात्यात

जो ओलावा निर्माण केला,
तो कोणत्याही महागड्या भेटवस्तूने शक्य नव्हता.

कथेचा बोध:

नात्यात नेहमी बोलूनच प्रश्न सुटतात असं नाही.
कधी कधी समोरच्याची मनस्थिती ओळखून
धरलेलं मौन, हजारो शब्दांपेक्षा जास्त प्रभावी ठरतं
आणि तुटणारं नातं सावरतं.

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-24.12.2025-बुधवार.
===========================================