🏷️ शीर्षक: पावसाचे रूप: कधी सुख, कधी कोप! 🌧️ सत्तेची ओल अन् भ्रष्टाचाराची झळ!

[Atul Kaviraje]

विषय: पाऊस (Rain)-

🏷� शीर्षक: पावसाचे रूप: कधी सुख, कधी कोप! 🌧� सत्तेची ओल अन् भ्रष्टाचाराची झळ! ☔

📝 वात्रटिका-

====================================
येतो तेव्हा जोरात,जातो तेव्हा रडवून,
शहरातल्या गटारांना पार वरती चढवून.
शेतकऱ्याच्या डोळ्यात कधी आनंदाचे पाणी,
तर कधी उरते फक्त नुकसानीचीच गाणी.

कधी उन्हात पाऊस तर कधी पावसात ऊन,
निसर्गाने धरलाय आता विचित्रच एक तून.
छत्री घेऊन फिरतो आपण शहराच्या या गर्दीत,
तरीही भिजतोच आपण भ्रष्टाचाराच्या या सर्दीत.
====================================

सार्थ मराठी विवेचन (Analysis):

ही वात्रटिका पावसाच्या नैसर्गिक रूपासोबतच
प्रशासकीय अपयश आणि हवामान बदलावर
अत्यंत उपरोधिकपणे भाष्य करते.

१. शहराची दुरावस्था आणि शेतकऱ्याची व्यथा: 🏙�🚜

पाऊस येतो तेव्हा सुरुवातीला आनंद देतो,
पण जाताना मात्र डोळ्यात पाणी आणतो.
शहरांमध्ये पाण्याचा निचरा होण्याची व्यवस्था नसल्यामुळे
थोड्या पावसानेही गटारे तुंबतात आणि रस्ते जलमय होतात.

दुसरीकडे, शेतकऱ्यासाठी पाऊस हा जुगार झाला आहे;
कधी तो पीक फुलवतो, तर अतिवृष्टीमुळे
कधी हातातोंडाशी आलेला घास हिरावून नेतो.

२. निसर्गाचे बदललेले चक्र: 🌤�🌧�

कवीने येथे निसर्गाच्या लहरीपणावर बोट ठेवले आहे.
'उन्हात पाऊस आणि पावसात ऊन' या ओळींमधून
ग्लोबल वॉर्मिंग किंवा हवामान बदलामुळे
ऋतूचक्र कसे विस्कळीत झाले आहे, हे स्पष्ट होते.

निसर्गाने जणू काही एक वेगळाच आणि विचित्र सूर (तून) धरला आहे,
जो मानवी जीवनासाठी त्रासदायक ठरत आहे.

३. छत्री आणि भ्रष्टाचाराचा पाऊस: ☂️💸

वात्रटिकेचा शेवटचा भाग अतिशय धारदार आहे.
पाऊस रोखण्यासाठी आपण छत्रीचा वापर करतो,
पण समाजातील 'भ्रष्टाचाराचा पाऊस' इतका जोरात आहे
की कोणतीही छत्री आपल्याला त्यापासून वाचवू शकत नाही.

शहरात पाणी तुंबणे, रस्ते खराब होणे ही केवळ निसर्गाची चूक नसून,
त्यामागे भ्रष्टाचाराची 'सर्दी' (विकृती) आहे,
ज्यामध्ये सामान्य माणूस नाहक भिजत आहे.

✨ निष्कर्ष:

ही वात्रटिका केवळ पावसाचे वर्णन करत नाही,
तर निसर्गाचा लहरीपणा आणि प्रशासकीय निष्काळजीपणा
या दोन्ही गोष्टींमुळे सामान्य माणसाची कशी ओढाताण होते,
याचे जिवंत चित्र उभे करते.

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-25.12.2025-गुरुवार.
===========================================