पाहुण्यांची सरबराई आणि चिमणरावांची 'फजिती एक्सप्रेस'-🏠🏃‍♂️💨 👴👵👧 👨‍💼🤝🤡

[Atul Kaviraje]

चिमणराव आणि गुंड्याभाऊ-कौटुंबिक आणि घरगुती विषय (Family & Domestic)-
==================================================================

पाहुण्यांचे स्वागत आणि होणारी फजिती-

येथे चिमणराव आणि गुंड्याभाऊ यांच्या आयुष्यातील एका धमाल प्रसंगावर आधारित विनोदकथा दिली आहे.

पाहुण्यांची सरबराई आणि चिमणरावांची 'फजिती एक्सप्रेस'-

आमच्या चिमणरावांच्या घरी पाहुणे येणे म्हणजे साक्षात 'संकट' येण्यासारखे असते. त्यातही जर पाहुणे गुंड्याभाऊंसारखे मित्र सोबत घेऊन येणार असतील, तर मग विचारूच नका! त्या दिवशी सकाळीच कावेरीने (चिमणरावांची पत्नी) जाहीर केले की, आज तिचे लांबचे काका-काकू आणि त्यांच्यासोबत त्यांची 'बंडू' नावाची पाच वर्षांची व्रात्य पोरगी जेवायला येणार आहे.

"चिमण, जरा नीट वागा हं! काका मोठे प्रस्थ आहेत. त्यांच्यासमोर आपली इभ्रत जाऊ देऊ नका," कावेरीने तंबी दिली.

मी बिचारा 'हो' म्हणून सुटकेचा नि:श्वास सोडत होतो, इतक्यात गुंड्याभाऊ दारात हजर! "काय चिमणराव, आज काय विशेष? सुगंध तर खमंग सुटलाय!" गुंड्याभाऊंनी आपल्या सवयीप्रमाणे नाक मुरडत घरात प्रवेश केला.

मी त्यांना हळूच म्हणालो, "गुंड्याभाऊ, आज पाहुणे येणार आहेत. तुम्ही जरा लांबच राहिलेलात तर बरं होईल." पण गुंड्याभाऊ कसले ऐकतात? त्यांनी लगेच जबाबदारी उचलली—"अरे चिमण, पाहुण्यांचे स्वागत कसं करावं हे माझ्याकडून शिकावं. तू काळजी नको करू, मी आहे ना!"

पाहुण्यांचे आगमन आणि गुंड्याभाऊंचा 'एन्ट्री' सीन
दुपारी बाराच्या सुमारास काका-काकू आणि बंडूचे आगमन झाले. काका एकदम कडक शिस्तीचे वाटत होते. गुंड्याभाऊंनी पुढे होऊन काकांचे स्वागत केले. "या या काका! साक्षात ब्रह्मदेवच आमच्या घरी अवतरले असं वाटतंय!" गुंड्याभाऊंनी एवढ्या जोरात काकांचे पाय धरले की काकांचा तोल गेला आणि ते थेट सोफ्यावर आदळले.

काकूंकडे बघून गुंड्याभाऊ पुढे म्हणाले, "आणि काकू, तुम्ही तर अगदी चिमणच्या सासूबाईंसारख्याच दिसता, म्हणजे तरुणपणीच्या!" काकूंच्या चेहऱ्यावरचा रंग उडाला. मी कपाळावर हात मारून घेतला.

बंडूचा उपद्व्याप-
पाहुणे बसल्यावर गप्पा सुरू झाल्या. बंडूने इकडे तिकडे बघायला सुरुवात केली. तिला चिमणरावांचा जुना 'ग्रामोफोन' दिसला. ती त्यावर बसून घोडा-घोडा खेळू लागली. मी ओरडणार इतक्यात कावेरीने मला डोळ्यांनीच 'गप्प राहा' अशी खूण केली.

गुंड्याभाऊंना वाटले की आपण आता वातावरण हलकं-फुलकं करावं. त्यांनी बंडूला विचारलं, "बेटा, तुला गाणं येतं का?" बंडूने लगेच सुरू केलं—"माझे बाबा रात्री लपून पावभाजी खातात आणि आईला सांगत नाहीत!" काकांचा चेहरा बघण्यासारखा झाला होता. कावेरी किचनमध्ये लाटणं घेऊन उभी असल्यासारखी वाटत होती.

जेवणाचा थरार-
अखेर जेवणाची वेळ झाली. गुंड्याभाऊंनी आग्रह धरला की वाढणी तेच करणार. काकांना 'डायबेटिस' होता, हे विसरून गुंड्याभाऊंनी त्यांच्या पानात चार-चार पुरणपोळ्या वाढल्या. "काका, खा हो! आयुष्यात गोड नसेल तर काय उपयोग?"

काका कसाबसा घास घेत असतानाच बंडूने टेबलखालून माझे पाय जोरात ओढले. मी कळवळलो आणि चुकून माझ्या हातातील पाण्याचा ग्लास काकांच्या पांढऱ्याशुभ्र सदऱ्यावर उपडा झाला. काका ताडकन उठले. "चिमणराव, हे काय?"

गुंड्याभाऊंनी सारवासारव करायला सुरुवात केली, "अहो काका, काही नाही, शितलता मिळावी म्हणून चिमणने हे जाणीवपूर्वक केलंय. उन्हाळा किती आहे बघा!" काकांनी रागाने गुंड्याभाऊंकडे पाहिले.

फजितीचा शेवटचा अंक-
जेवणं झाल्यावर काकांनी हात धुतले आणि ते बाहेर हॉलमध्ये आले. गुंड्याभाऊंना वाटले की आता पाहुण्यांना काहीतरी भेट द्यावी. त्यांनी घाईघाईत कपाटातून एक पाकीट काढलं आणि काकांच्या हातात दिलं. "काका, हे आमच्यातर्फे छोटीशी भेट!"

काकांनी पाकीट उघडलं आणि ते रागाने लालबुंद झाले. त्या पाकिटात चिमणरावांचे 'विजेचे बिल' आणि शेजारी असलेल्या 'धोबीवाल्याची चिठ्ठी' होती! गुंड्याभाऊंनी गडबडीत चुकीचं पाकीट उचललं होतं.

काका रागाने म्हणाले, "चिमण, तुमची ही थट्टा आम्हाला आवडली नाही. आम्ही निघतोय!" ते तरातरा बाहेर पडले. बंडू जाता जाता गुंड्याभाऊंच्या पायावर पाय देऊन गेली.

कावेरी माझ्याकडे रागाने बघत होती आणि गुंड्याभाऊ मात्र निवांतपणे उरलेली पुरणपोळी खात होते. "काय चिमणराव, पाहुणे किती आनंदात गेले ना? पाकीट पाहून तर काका अवाकच झाले!"

मी फक्त दीर्घ श्वास घेतला आणि ठरवलं—पुढच्या वेळी पाहुणे आले की आधी गुंड्याभाऊंच्या घराला बाहेरून कुलूप लावून यायचं!

सारांश (Summary)
🏠🏃�♂️💨 👴👵👧 👨�💼🤝🤡 🍲😲💦 ✉️🚫😤 🤦�♂️🤣🚶�♂️💨

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-07.01.2026-बुधवार.
===========================================