"काचेचं घर आणि अदृश्य जखमा" 💔🏡🎭 ➔ 🗣️ ➔ 💔 ➔ 🗳️ ➔ 🚩 ➔ 🥀 ➔ ⏳

Started by Atul Kaviraje, January 10, 2026, 05:36:06 PM

Previous topic - Next topic

Atul Kaviraje

प्रेम आणि नाते (Love & Relationships)
===================================

हृदयाच्या जखमा कधीच दिसत नाहीत-

हृदयाच्या जखमा आणि नात्यांमधील गुंतागुंत दर्शवणारी एक भावूक कथा:-

कथेचे शीर्षक: "काचेचं घर आणि अदृश्य जखमा" 💔🏡

गावच्या राजकारणात आणि 'पॅनल'च्या धुरळ्यात माणसं इतकी हरवून जातात की, घराच्या उंबरठ्याच्या आत काय जळतंय, याचा कोणाला पत्ताही लागत नाही. सदानंद आणि विमल यांच्या संसाराला आता पंचवीस वर्षे झाली होती. गावासाठी सदानंद म्हणजे एक मोठा 'आबा', ज्यांच्या शब्दाला कोणी खाली पाडत नसे. पण याच सदानंदांच्या घराच्या चार भिंतींच्या आत एक असं शांत युद्ध सुरू होतं, ज्याचा आवाज कधीच बाहेर गेला नाही.

विमलने आपला सगळा जन्म सदानंदांच्या 'प्रतिष्ठे'साठी खर्च केला. सदानंद जेव्हा निवडणुकीच्या राजकारणात व्यस्त असत, तेव्हा विमल घराची शेती, मुलं आणि पाहुणेरावळे निमूटपणे सांभाळत असे. सदानंदांचा स्वभाव करारी, शब्दाला धार आणि रागाला पारा चढलेला. गावातील कोणत्याही वादात ते न्याय निवाडा करायचे, पण स्वतःच्या घरात विमलच्या मनाचा कधीच न्याय झाला नाही.

एके दिवशी निवडणुकीचा प्रचार शिगेला पोहोचला होता. सदानंदांच्या पॅनलची प्रतिष्ठा पणाला लागली होती. घरात माणसांचा राबता होता. विमल सकाळपासून सर्वांसाठी चहा-पाणी करत होती. अचानक सदानंदांना एक कागद सापडला नाही आणि त्यांचा रागाचा पारा चढला. सर्वांच्या देखत त्यांनी विमलवर शब्दांचा असा वार केला की, विमलच्या हातातील चहाचा ट्रे थरथरला. "तुला फक्त रांधायला आणि वाढायला कळतं, बाकी तुझा मेंदू शून्य आहे," हे त्यांचे शब्द विमलच्या काळजाला आरपार चिरून गेले.

लोकांसमोर विमलने फक्त मान खाली घातली. तिच्या डोळ्यांतून पाणी आलं नाही, कारण आता ते पाणीही आटलं होतं. पण त्या क्षणी तिच्या हृदयावर एक अशी जखम झाली, जी कधीच भरणार नव्हती. शरीराला झालेली जखम लोक पाहू शकतात, त्यावर मलम लावू शकतात. पण शब्दांनी आणि दुर्लक्षाने हृदयावर होणाऱ्या जखमा 'अदृश्य' असतात.

निवडणूक झाली, सदानंदांचा पॅनल मोठ्या मताधिक्याने निवडून आला. अख्खं गाव गुलालात न्हाऊन निघालं. सदानंदांचा मोठा सत्कार झाला. घरी आल्यावर त्यांनी आनंदाने विमलला हाक मारली, "विमले, बघ आपला विजय झाला! आता मी गावाचा राजा आहे."

विमल शांतपणे बाहेर आली. तिने सदानंदांना ओवाळलं, पण तिच्या चेहऱ्यावर तो पूर्वीचा आनंद नव्हता. सदानंदांनी विचारलं, "काय झालं? तू खुश नाहीस का?"

विमल अतिशय शांत स्वरात म्हणाली, "आबा, तुम्ही गाव तर जिंकलात, पण या घराचा 'माणूस' हरलात. तुम्ही गावाच्या राजा झालात, पण या संसाराचे आधारस्तंभ राहिला नाहीत. तुमच्या शब्दांनी माझ्या हृदयाच्या अशा जखमा केल्या आहेत, ज्या आज गुलालाने सुद्धा झाकता येणार नाहीत."

सदानंद स्तब्ध झाले. त्यांना पहिल्यांदा जाणीव झाली की, सत्तेच्या नशेत आणि ईर्षेच्या खेळात त्यांनी आपल्या सर्वात जवळच्या माणसाला किती दुखावलं आहे. सदानंदांकडे विजयाचे प्रमाणपत्र होते, पण विमलच्या डोळ्यांतला विश्वास त्यांनी गमावला होता. नात्यांमध्ये जेव्हा संवादाची जागा अहंकार घेतो, तेव्हा प्रेम हळूहळू संपत जातं.

सार: प्रेम म्हणजे केवळ सोबत राहणे नव्हे, तर एकमेकांच्या भावनांचा आदर करणे होय. सत्तेचा खेळ बाहेर खेळता येतो, पण नात्यात फक्त 'समर्पण' चालतं. शरीराच्या जखमा काळानुसार भरतात, पण हृदयाच्या जखमा मात्र आयुष्यभर सलत राहतात.

इमोजी सारांश (Emoji Summary)
🏡 ➔ 🎭 ➔ 🗣� ➔ 💔 ➔ 🗳� ➔ 🚩 ➔ 🥀 ➔ ⏳

(घर — राजकारणाचे मुखवटे — कडू शब्द — तुटलेले हृदय — निवडणूक — विजयाचा गुलाल — सुकलेले नातं — उशिरा झालेली जाणीव)

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-10.01.2026-शनिवार.
===========================================