शहाणा कावळा आणि आरसा पाहणारा कोल्हा-🦊🪞🌳🐦🗣️❌🏹🕸️⛓️😔

[Atul Kaviraje]

अतिशहाणपण आणि मूर्खपणा (Wisdom vs. Folly)-
==========================================

शहाणा कावळा आणि आरसा पाहणारा कोल्हा-

येथे 'अतिशहाणपण आणि मूर्खपणा' या विषयावर आधारित एक बोधप्रद कथा दिली आहे:-

शहाणा कावळा आणि आरसा पाहणारा कोल्हा-

एका घनदाट जंगलात एक जुने वडाचे झाड होते. त्या झाडावर 'चतुर' नावाचा एक कावळा राहायचा. चतुर नावाप्रमाणेच खूप अनुभवी आणि समजूतदार होता. त्याच जंगलात 'रंगा' नावाचा एक कोल्हाही राहत होता. रंगा स्वतःला खूप देखणा आणि अतिशहाणा समजायचा. त्याला वाटायचे की जंगलातील सर्व प्राणी मूर्ख आहेत आणि तोच सर्वात श्रेष्ठ आहे.

विचित्र वस्तूचा शोध
एक दिवस जंगलात शिकारी आले होते. जाताना ते चुकून आपला एक मोठा आरसा झाडाखाली विसरून गेले. रंगा कोल्ह्याची नजर त्या आरशावर पडली. त्याने आयुष्यात पहिल्यांदाच आरसा पाहिला होता. आरशात स्वतःचे प्रतिबिंब पाहताच तो चपापला. त्याला वाटले की समोर दुसरा कोणीतरी कोल्हा उभा आहे.

रंगाने विचार केला, "हा तर माझ्यासारखाच दिसतोय, पण याने इतका चकाकणारा पोषाख (आरशाची फ्रेम) कसा घातला आहे?" रंगाने आरशासमोर वेगवेगळे पवित्रे घ्यायला सुरुवात केली. त्याला वाटले की आरशातला कोल्हा त्याला मान देत आहे.

कावळ्याचा सल्ला
झाडावर बसलेला चतुर कावळा हे सर्व पाहत होता. त्याला समजले की तो केवळ एक आरसा आहे. कावळा खाली आला आणि म्हणाला, "रंगा दादा, कशात वेळ घालवत आहात? तो आरसा आहे, त्यात फक्त तुमचेच प्रतिबिंब दिसतेय. तिथे दुसरा कोणीही नाही. सावध राहा, शिकारी आजूबाजूलाच असतील, हे त्यांचे खेळणे असू शकते."

रंगाला कावळ्याचा सल्ला आवडला नाही. तो गर्वाने म्हणाला, "ए कावळ्या, तू तुझे काळे रूप घेऊन जा इथून. तुला माझ्या सौंदर्याचा हेवा वाटतोय. हा आरसा म्हणजे एक जादुई सिंहासन आहे आणि यात दिसणारा प्राणी माझा सेवक आहे. मी याच्याशी मैत्री करून पूर्ण जंगलावर राज्य करणार."

मूर्खपणाचा कळस
कावळ्याने पुन्हा समजावण्याचा प्रयत्न केला, "मित्रा, अतिशहाणपण नको दाखवू. जे दिसते ते सत्य नसते." पण रंगाने कावळ्याला हाकलून दिले. कावळा उडून दूर एका फांदीवर जाऊन बसला.

तेवढ्यात रंगाला आरशात मागे काहीतरी हालचाल दिसली. खरं तर, शिकारी आपले विसरलेले सामान शोधायला परत येत होते. रंगा इतका स्वतःच्या प्रतिमेत मग्न होता की त्याला शिकाऱ्यांच्या पावलांचा आवाज आला नाही. त्याला वाटले आरशातील कोल्हा त्याला काहीतरी खुणावत आहे. तो आरशासमोर उभा राहून स्वतःची शेपटी उडवू लागला.

अचानक शिकाऱ्यांनी जाळे टाकले आणि रंगा त्या जाळ्यात अडकला. ज्या आरशात तो स्वतःचे 'शहाणपण' पाहत होता, त्याच आरशाच्या काचेवर आदळून तो जखमी झाला. शिकाऱ्यांनी त्याला पकडून पिंजऱ्यात टाकले.

कावळ्याची खंत
कावळा लांबून हे पाहत होता. त्याने सुस्कारा टाकला आणि विचार केला, "शहाणपण हे दुसऱ्याचे ऐकण्यात असते, स्वतःलाच सर्वज्ञ समजण्यात नाही."

तात्पर्य:
"अतिशहाणपण हे माणसाला विनाशाकडे नेते. जो व्यक्ती इतरांचा योग्य सल्ला नाकारून स्वतःच्याच धुंदीत राहतो, त्याला शेवटी पश्चात्ताप करावा लागतो."

Summary
🦊🪞🌳🐦🗣�❌🏹🕸�⛓️😔

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-14.01.2026-बुधवार.
===========================================