"नदीचा अहंकार आणि समुद्राची मिठी"0🌧️➡️🏞️➡️🌊🤝🌀

Started by Atul Kaviraje, January 19, 2026, 07:53:44 PM

Previous topic - Next topic

Atul Kaviraje

रूपक कथा-
==========
निसर्ग आणि मानवी जीवन-
=====================

नदी आणि समुद्र: नदीचा समुद्राला मिळण्याचा प्रवास आणि त्यातील अहंकाराचा त्याग-

शीर्षक: "नदीचा अहंकार आणि समुद्राची मिठी"

एका डोंगरकड्याच्या पायथ्याशी एक लहानशी नदी जन्माला आली. सुरुवातीला ती फक्त एक ओहोळ होती. पण पावसाचे पाणी, झऱ्यांचे संगम, आणि निसर्गाची साथ मिळत गेली तशी ती वाढत गेली. तिच्या प्रवाहात ताकद आली, तिच्या काठांवर हिरवीगार शेती फुलली, गावांना पाणी मिळाले, आणि लोक तिच्या प्रवाहावर अवलंबून राहू लागले.
नदीला वाटू लागलं—"मीच सर्वकाही आहे. माझ्याशिवाय या लोकांचं जीवन अशक्य आहे. माझ्या प्रवाहानेच ही भूमी हिरवीगार आहे.

नदीचा प्रवास
नदी पुढे पुढे वाहत राहिली. डोंगर, दऱ्या, जंगलं, गावं—सगळं पार करत ती पुढे सरकत होती. तिच्या प्रवाहात कधी शांतता, कधी वेग, कधी पूर, तर कधी कोरडेपणा होता. पण तिच्या मनात एक अहंकार वाढत होता.
"मी इतकी मोठी झाले आहे की, आता मला कुणाची गरज नाही. मीच माझ्या प्रवाहाची मालक आहे," ती स्वतःशीच म्हणाली.

समुद्राची भेट
शेवटी नदीला समुद्र दिसला. अथांग, विशाल, अनंत. नदीला वाटलं—"हा समुद्र माझ्यापेक्षा मोठा कसा? मी इतकी लांब प्रवास केला, इतक्या लोकांना जीवन दिलं, आणि हा समुद्र फक्त इथे स्थिर बसून आहे."
नदीने समुद्राला विचारलं, "तू इतका मोठा कसा? मी तर सतत वाहते, लोकांना जीवन देते. तू मात्र स्थिर आहेस."
समुद्र शांतपणे म्हणाला, "तू वाहतेस म्हणूनच लोकांना जीवन मिळतं. पण तुझा प्रवास माझ्याकडे येऊन संपतो. तू माझ्यात मिसळलीस की, तुझं अस्तित्व माझ्या अथांगतेत सामावून जातं. तुझा अहंकार तेव्हा नाहीसा होतो, कारण तू जाणतेस की तू एकटी नाहीस. तू माझा भाग आहेस.

अहंकाराचा त्याग
नदीला जाणवलं की तिचा प्रवास हा केवळ तिचा नव्हता. ती ज्या गावांना पाणी देत होती, ती ज्या शेतांना हिरवीगार करत होती, ते सगळं तिच्या प्रवाहामुळे होतं, पण त्या प्रवाहाला दिशा देणारा निसर्ग होता. आणि शेवटी तिचं अस्तित्व समुद्रात सामावून जाणार होतं.
ती हळूच म्हणाली, "मी समजले होते की मीच सर्वकाही आहे. पण आता मला कळलं की माझं अस्तित्व तुझ्यात मिसळल्यावरच पूर्ण होतं. माझा अहंकार आता संपला आहे."
समुद्राने तिला मिठी मारली. नदीचा प्रवाह समुद्रात मिसळला आणि तिचं अस्तित्व एका मोठ्या, अथांग जीवनचक्राचा भाग बनलं.

निष्कर्ष
ही कथा आपल्याला सांगते की मानवी जीवन नदीसारखं आहे. आपण आपल्या कर्तृत्वावर, यशावर अभिमान बाळगतो, पण शेवटी आपण सगळे एका मोठ्या विश्वाचा भाग आहोत. अहंकाराचा त्याग करून जेव्हा आपण निसर्गाशी आणि समाजाशी एकरूप होतो, तेव्हाच आपलं अस्तित्व खरं अर्थाने पूर्ण होतं.

🌸 Emoji Summary:
🌧�➡️🏞�➡️🌊🤝🌀

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-19.01.2026-सोमवार. 
===========================================