रक्तलांछित बाहुलीचा सूड: एका पेशवेकालीन वाड्याची थरारकथा-1👹🏚️🪵🪆🕯️🔥⛓️😨💀🚫

[Atul Kaviraje]

'झपाटलेली बाहुली' (Haunted Doll)
========================
पुरातन आणि ऐतिहासिक बाहुल्या (Vintage & Antique Dolls)
जुन्या काळातील, मातीच्या किंवा कापडी बाहुल्या ज्या पिढ्यानपिढ्या जतन केल्या गेल्या आहेत.
===============================================

पेशवेकालीन लाकडी बाहुली-

रक्तलांछित बाहुलीचा सूड: एका पेशवेकालीन वाड्याची थरारकथा-

पुण्याच्या मध्यवस्तीत वसलेला 'धुमाळ वाडा' आजही आपल्या अंगाखांद्यावर पेशवेकालीन खुणा मिरवत उभा आहे. काळवंडलेल्या भिंती, नक्षीदार लाकडी खांब आणि वाड्याच्या कोपऱ्यांत साचलेला अंधार तिथे येणाऱ्या-जाणाऱ्याच्या मनात धडकी भरवण्यासाठी पुरेसा असायचा. या वाड्याच्या तळघरात, धूळ खात पडलेल्या एका जुन्या लाकडी पेटीत ती बाहुली शांतपणे पडून होती.

ती साधीसुधी बाहुली नव्हती. सागाच्या लाकडापासून बनवलेली, अंगावर भरजरी पेशवेकालीन नऊवारी पातळ आणि डोळ्यांत विलक्षण चमक असलेली ती बाहुली एका नजरेत कोणाचेही लक्ष वेधून घेत असे. पण तिच्या डोळ्यांत एक प्रकारची क्रूरता आणि कारुण्य यांचा विचित्र संगम होता.

बाहुलीचा उगम आणि शोध
अर्णव हा एक इतिहास संशोधक. जुन्या वस्तूंचा संग्रह करणे आणि त्यांचा इतिहास शोधणे हा त्याचा छंद. त्याने जेव्हा धुमाळ वाड्याचा काही भाग लिलावात विकत घेतला, तेव्हा त्याला त्या तळघरात ही लाकडी बाहुली सापडली.

"आई, बघ किती सुंदर बाहुली आहे ही!" अर्णवने घरी येताच आपली पाच वर्षांची मुलगी सईला ती बाहुली दाखवली.

सईने आनंदाने ती बाहुली हातात घेतली. पण अर्णवच्या पत्नीला, मानसीला, ती बाहुली पाहताच कशाची तरी भीती वाटली. त्या बाहुलीचे डोळे जणू काही सईकडे नाही, तर मानसीच्या थेट काळजाकडे बघत होते. "अर्णव, नको गडे ही बाहुली. खूप जुनी वाटतेय आणि काहीतरी वेगळंच जाणवतंय तिला बघून," मानसी म्हणाली.

पण अर्णवने तिच्याकडे दुर्लक्ष केले. त्याच्यासाठी ती एक अमूल्य ऐतिहासिक कलाकृती होती.

विचित्र घटनांची सुरुवात
बाहुली घरात आल्यापासून घराचे वातावरण बदलले. रात्रीच्या वेळी घरातून कुणीतरी चालल्याचा आवाज येऊ लागला. अर्णव आणि मानसीला वाटायचे की सई जागी असेल, पण सई तर गाढ झोपलेली असायची.

एके रात्री मानसीला स्वयंपाकघरात पाणी पिण्यासाठी जाताना जाणवले की हॉलमध्ये कुणीतरी बसले आहे. तिने दिवा लावला तर तिथे कोणीच नव्हते, पण सईच्या खोलीत असावी लागणारी ती लाकडी बाहुली सोफ्यावर अगदी ताठ बसली होती. मानसीची भीतीने गाळण उडाली. तिने अर्णवला उठवले, पण त्याने त्याला 'भ्रम' म्हणून हसण्यावारी नेले.

दुसऱ्या दिवशी सईच्या वागण्यात बदल झाला. ती तासन् तास त्या बाहुलीशी पुटपुटत काहीतरी बोलत राहायची. "बाहुली सांगतेय की तिला हा वाडा आवडला नाही. तिला तिचं जुनं घर हवंय," सई गंभीरपणे म्हणाली.

इतिहासातील काळे पान
अर्णवने या बाहुलीबद्दल अधिक माहिती काढण्यासाठी जुनी मोडी कागदपत्रे चाळायला सुरुवात केली. त्याला समजले की, ही बाहुली सवाई माधवराव पेशव्यांच्या काळातील एका सरदाराच्या मुलीची होती. त्या मुलीचा, जिचे नाव 'रमा' होते, एका अपघातात वाड्यातच मृत्यू झाला होता. असे म्हटले जायचे की, रमाला ती बाहुली जीव की प्राण होती. तिच्या मृत्यूनंतर तिचा आत्मा त्या लाकडी बाहुलीत अडकून पडला होता. जो कोणी ती बाहुली आपल्या घरी नेईल, त्याचे कुटुंब उद्ध्वस्त होईल, अशी एक वदंता होती.

जसजसा शोध पुढे सरकला, अर्णवला धडकी भरवणारी माहिती मिळाली. त्या बाहुलीच्या लाकडाला विशिष्ट मंत्रांनी अभिमंत्रित करण्यात आले होते, जेणेकरून ती बाहुली कधीही नष्ट होणार नाही.

👹🏚�🪵🪆🕯�🔥⛓️😨💀🚫

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-19.01.2026-सोमवार. 
===========================================