रक्तसाक्ष आणि गुप्त विळखा: काळजाचा कडा-1--🚩🏰🌑🗡️🧗‍♂️🔥🧨⚔️🩸🚩🙌

[Atul Kaviraje]

ऐतिहासिक नवलकथा-
================
शिवकालीन पराक्रम (The Era of Shivaji Maharaj)-
ह्यामध्ये स्वराज्य स्थापना, किल्ले आणि मावळ्यांच्या शौर्याचा समावेश होतो-
===============================================

गडकरी आणि गडावरील गुप्त वाटा-

रक्तसाक्ष आणि गुप्त विळखा: काळजाचा कडा-

सह्याद्रीचे उत्तुंग कडे जणू आकाशाशी संवाद साधत होते. सन १६७० चा तो काळ. पावसाळा नुकताच ओसरला होता, पण गडांच्या पायथ्याशी अजूनही धुके दाटलेले असायचे. शिवरायांच्या स्वराज्याची घोडदौड सुरू होती, पण अशातच एक संकट घोंघावू लागले होते. मुघल सरदार मिर्झाराजे जयसिंगाच्या तहामुळे गेलेले किल्ले परत घेण्याचे सत्र सुरू झाले होते, पण एक किल्ला असा होता जो केवळ शक्तीने नाही, तर युक्तीनेच जिंकणे शक्य होते— 'दुर्गदुर्गेश्वर विसापूर'.

प्रकरण १: स्वराज्याचा गुप्तहेर
पुण्याच्या मावळ प्रांतात एक छोटेसे गाव होते. तिथे राहणारा सर्जा हा विसापूर गडावरचा पिढ्यानपिढ्यांचा 'गडकरी'. सर्जा दिसायला किरकोळ, पण त्याचे पाय म्हणजे सह्याद्रीच्या कातळावर धावणारे हरीणच होते. गडाचा कोपरा न कोपरा त्याला ठाऊक होता.

एके रात्री, राजगड किल्ल्याच्या गुप्त दालनात छत्रपती शिवाजी महाराज आणि त्यांचे सरनोबत बसले होते. समोर विसापूरचा नकाशा होता. महाराज म्हणाले, "सरनोबत, विसापूर हा लोहगडाचा सख्खा भाऊ. तो मुघलांच्या हाती असणे म्हणजे स्वराज्याच्या छाताडावर धोंडा आहे. पण गडाचा दरवाजा लोखंडी बेड्यांनी आणि तोफांनी वेढलेला आहे. थेट हल्ला म्हणजे हजारो मावळ्यांचे प्राण जाणार."

इतक्यात सर्जा तिथे हजर झाला. त्याने मुजरा केला आणि म्हणाला, "राजे, गडाला एकच दरवाजा नाही. सह्याद्रीने आपल्या पोटात अशा काही वाटा लपवल्या आहेत ज्या फक्त वाघाला किंवा गडाच्या लेकराला ठाऊक आहेत. गडाच्या पश्चिमेला 'काळजाचा कडा' आहे, तिथून एक चोरवाट थेट गडाच्या दारूकोठारापाशी निघते."

प्रकरण २: मोहिमेची आखणी
महाराजांनी सर्जाच्या डोळ्यात पाहिले. तिथे केवळ विश्वास होता. "सर्जा, जर तू आम्हाला तिथपर्यंत नेले तर अर्धी लढाई आपण जिंकलो," महाराज उद्गारले.

ठरल्याप्रमाणे, पन्नास निवडक मावळ्यांची तुकडी तयार झाली. गडावर मुघलांचा पहारा कडक होता. किल्ल्यावर हजारो सैन्य आणि आधुनिक तोफा होत्या. गडाचा किल्लेदार 'इखलास खान' हा अत्यंत क्रूर आणि सावध होता. त्याने मुख्य दरवाजावर तेल ओतून आणि काटेरी कुंपण लावून तो अभेद्य केला होता.

सर्जाने रात्रीची वेळ निवडली. अमावस्येची ती रात्र होती. वारा सुसाट सुटला होता आणि विजांचा कडकडाट सुरू होता. सर्जा पुढे आणि त्याच्या मागे कंबरेला दोर बांधलेले मावळे.

प्रकरण ३: काळजाचा कडा आणि गुप्त वाट
विसापूरच्या पश्चिमेला एक असा कडा आहे जो जमिनीपासून सरळ ९० अंशात उभा आहे. तिथे कोणतीही पायवाट नव्हती. फक्त कातळातील काही खोबणी होत्या. सर्जाच्या हातात एक छोटी लोखंडी साखळी आणि मेखा होत्या.

"इथून वर जायचे?" एका मावळ्याने दबक्या आवाजात विचारले. सर्जा म्हणाला, "भीती वाटली तर डोळे मिटा, पण श्वास रोखून धरा. ही वाट स्वराज्याच्या काळजातून जाते."

सर्जाने चढायला सुरुवात केली. प्रत्येक पाऊल मृत्यूला शिवून जात होते. एका ठिकाणी सापाची सळसळ ऐकू आली, पण सर्जा डगमगला नाही. त्याने आपल्या हातातील 'वाघनख्या' कातळात रुतवल्या आणि शरीराचा तोल सांभाळला. तासाभराच्या थरारक चढाईनंतर, ते एका लहान गुहेपाशी पोहोचले. हीच ती 'गुप्त वाट' होती. गुहेच्या आतून पाण्याचा झरा वाहत होता. हा झरा थेट गडावरील पाण्याच्या टाक्याला जाऊन मिळत असे.

सारांश (Emoji Summary):
🚩🏰🌑🗡�🧗�♂️🔥🧨⚔️🩸🚩🙌

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-25.01.2026-रविवार.
===========================================