काळोखाचा सांगाडा: अमावस्येची रात्र आणि त्या जुन्या बंगल्याचे गूढ-🌑 🌲 🏚️ 👣 🕯

Started by Atul Kaviraje, January 25, 2026, 11:19:36 PM

Previous topic - Next topic

Atul Kaviraje

'चित्तथरारक कथा' (Thriller/Suspense Stories)-
============================================
नैसर्गिक आणि अतींद्रिय थरार (Supernatural & Paranormal Thriller)
मानवी तर्काच्या पलीकडील अनाकलनीय घटना-
==============================================================

अमावस्येची रात्र आणि जंगलातील तो जुना बंगला-

येथे एक नैसर्गिक आणि अतींद्रिय शक्तींच्या गुंफणीवर आधारित चित्तथरारक कथा दिली आहे:

काळोखाचा सांगाडा: अमावस्येची रात्र आणि त्या जुन्या बंगल्याचे गूढ-

सह्याद्रीच्या रांगांमध्ये वसलेले 'देवगड' हे गाव निसर्गाच्या कुशीत असले, तरी तिथल्या घनदाट अरण्याबद्दल अनेक दंतकथा प्रसिद्ध होत्या. त्या जंगलाच्या मध्यभागी एक जुना, पडका ब्रिटिशकालीन बंगला होता—'ब्लॅकवुड व्हिला'. गावकरी म्हणायचे की, अमावस्येच्या रात्री तिथली हवा जड होते आणि झाडेही श्वास रोखून धरतात.

प्रकरण १: एक धाडसी बेत
आर्यन, समीर आणि सानिया हे तिघे मित्र ट्रेकिंगचे शौकीन होते. शहराच्या गजबजाटातून कंटाळून त्यांनी या वेळी काहीतरी 'थ्रिलिंग' करण्याचे ठरवले. आर्यनला अशा गूढ गोष्टींवर अजिबात विश्वास नव्हता. "सगळ्या अफवा असतात," असे म्हणत त्याने अमावस्येच्या रात्री त्याच जुन्या बंगल्यात मुक्काम करण्याचा पैज लावला.

गावातील एका वृद्धाने त्यांना बजावले होते, "बाळांनो, त्या बंगल्याकडे जाऊ नका. तिथे गेलेला माणूस परत येतो, पण त्याचे मन तिथेच अडकून पडते." पण तरुणाईचे रक्त आणि साहसाची ओढ त्यांना थांबवू शकली नाही.

प्रकरण २: जंगलातील भयाण शांतता
रात्रीचे नऊ वाजले होते. हातात टॉर्च घेऊन ते तिघे जंगलाच्या वाटेने निघाले. किर्रर्र अंधार, रात्रीच्या पक्षांचे ओरडणे आणि वाळलेल्या पानांवर पडणारी त्यांची पावले... सगळं काही अस्वस्थ करणारे होते. अचानक सानिया थांबली. "तुम्हाला जाणवलं का? कोणीतरी आपल्या मागे चालतंय असं वाटतंय."

समीरने आजूबाजूला टॉर्च मारला, पण तिथे फक्त झाडांच्या लांबच लांब सावल्या होत्या. त्यांनी दुर्लक्ष केले आणि समोर दिसणाऱ्या त्या अजस्र बंगल्याच्या दिशेने पावले टाकली.

प्रकरण ३: बंगल्यात प्रवेश
बंगल्याचा दरवाजा गंजलेला होता. तो उघडताना होणारा 'कर्कश' आवाज शांत रात्रीच्या शांततेचा भंग करत होता. आत जाताच एक विचित्र कुबट वास आला. फर्निचरवर धुळीचे थर होते आणि कोळीष्टके एखाद्या जाळ्यासारखी पसरली होती.

तिघांनी हॉलच्या मध्यभागी शेकोटी पेटवली. "बघितलंत, काहीच नाहीये इथे," आर्यन हसून म्हणाला. पण त्याच क्षणी वरच्या मजल्यावर कोणाच्या तरी चालण्याचा आवाज आला—'टप... टप... टप...'. तिघेही एकदम शांत झाले.

प्रकरण ४: अनाकलनीय घटना
"कोणीतरी वर आहे का?" समीरने ओरडून विचारले. उत्तर आले नाही, पण वरच्या मजल्यावरून एक जुना लाकडी चेंडू पायऱ्यांवरून खाली उड्या मारत आला आणि आर्यनच्या पायापाशी थांबला. तो चेंडू इतका जुना होता की त्याचे कातडे सोलले गेले होते.

सानियाची भीती आता अनावर झाली होती. "आपण इथून निघूया, हे चांगलं नाहीये." पण जेव्हा त्यांनी बाहेर जाण्यासाठी दरवाजा ओढला, तेव्हा तो चक्क जाम झाला होता. कितीही ताकद लावली तरी दरवाजा हलत नव्हता. जणू काही बाहेरून कोणीतरी तो घट्ट धरून ठेवला होता.

प्रकरण ५: तर्काच्या पलीकडे
अचानक हॉलमधील शेकोटी विझली. संपूर्ण बंगला काळोखात बुडाला. टॉर्च चालू करण्याचा प्रयत्न केला, पण सेल निकामी झाले होते. त्या अंधारात सानियाला कोणाचा तरी थंड स्पर्श जाणवला. कोणीतरी तिच्या कानात हळूच कुजबुजले— "तुम्ही आमची झोप मोडली..."

आर्यनने काडेपेटी शोधण्याचा प्रयत्न केला, तेव्हा त्याला भिंतीवरच्या आरशात काहीतरी दिसले. आरशात त्यांचे प्रतिबिंब दिसत नव्हते, तर त्याऐवजी तीन सांगाडे उभे असलेले दिसत होते. ते तिघेही ओरडले आणि जीव मुठीत धरून किचनच्या खिडकीतून बाहेर पडण्याचा प्रयत्न करू लागले.

प्रकरण ६: सुटका की भ्रम?
कसेबसे खिडकीतून बाहेर उडी मारून ते जंगलाच्या दिशेने धावत सुटले. मागे न पाहता ते धावत राहिले जोपर्यंत त्यांना गावाची सीमा दिसली नाही. पहाटेचा प्रकाश फुटत होता. गावात पोहोचल्यावर त्यांनी मागे वळून पहिले, तर दूर डोंगरावर तो बंगला शांत उभा होता, जणू काही तिथे काही घडलेच नाही.

दुसऱ्या दिवशी गावातून निघताना समीरला त्याच्या खिशात काहीतरी जड लागले. त्याने हात घातला आणि बाहेर काढले... तो तोच जुना लाकडी चेंडू होता, जो काल रात्री पायऱ्यांवरून खाली आला होता.

त्या तिघांच्याही अंगावर काटा आला. त्यांनी तो चेंडू तिथेच फेकला आणि गाडी वेगाने पळवली. आजही त्या रात्रीचा विचार केला की त्यांच्या काळजाचा ठोका चुकतो.

Summary in Emojis:
🌑 🌲 🏚� 👣 🕯� 🎾 🚪 🪞 🦴 🏃�♂️ 🥶

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-25.01.2026-रविवार.
===========================================