तिसरी शिफ्ट: रात्री २ वाजता सीसीटीव्ही फुटेजमध्ये दिसणारी नटलेली नर्तकी-🌕🏢🌑🏃

[Atul Kaviraje]

'झपाटलेला मॉल' (Haunted Mall)-
==============================
रात्रीचा पहारेकरी आणि अमानवी अनुभव (Night Shift Horrors)
मॉल बंद झाल्यावर तिथे काम करणाऱ्या सुरक्षा रक्षकांना येणारे अनुभव-
======================================================

तिसरी शिफ्ट: रात्री २ वाजता सीसीटीव्ही फुटेजमध्ये दिसणारी नटलेली नर्तकी-

काळा पडदा: 'द ग्रँड पॅलेस' मॉलचे भयानक रहस्य-

पुणे शहराच्या मध्यवस्तीत उभा असलेला 'द ग्रँड पॅलेस' मॉल दिवसा एखाद्या आधुनिक राजवाड्यासारखा चकाकायचा. काचेच्या भिंती, महागडी दुकाने आणि ग्राहकांची गर्दी यामुळे तिथे चैतन्य असायचे. पण रात्रीचे बारा वाजले की, याच मॉलचे रूप पालटायचे. दिवसा झगमगणारा हा मॉल रात्री एखाद्या अजस्त्र, शांत पडलेल्या सांगाड्यासारखा वाटू लागे.

समीर हा या मॉलमध्ये नवीनच रुजू झालेला सुरक्षा रक्षक होता. घरची परिस्थिती बेताची असल्याने त्याने 'नाईट शिफ्ट' स्वीकारली होती. "समीर, एक लक्षात ठेव, रात्री २ ते ४ या वेळेत तिसऱ्या मजल्यावरच्या 'मिरर गॅलरी'कडे फिरकू नकोस," त्याचा वरिष्ठ सहकारी विनायकने बजावले होते. समीरने तेव्हा हसण्यावारी नेले, पण आज त्याची तिथे पहिलीच रात्र होती.

रात्रीची शांतता आणि तो अमानवी भास
रात्रीचे दीड वाजले होते. संपूर्ण मॉलमध्ये भयाण शांतता पसरली होती. फक्त समीरच्या बुटांचा आवाज रिकाम्या कॉरिडॉरमध्ये प्रतिध्वनित होत होता. तो सीसीटीव्ही कंट्रोल रूममध्ये बसला होता. समोर असणाऱ्या २४ स्क्रीनवर मॉलचा कोनाकोपरा दिसत होता.

अचानक, कॅमेरा नंबर १४ कडे त्याचे लक्ष गेले. हा कॅमेरा तिसऱ्या मजल्यावरच्या त्या 'मिरर गॅलरी'चा होता. तिथे काचेच्या मोठ्या भिंती आणि कपड्यांचे पुतळे (Mannequins) होते. स्क्रीनवर काहीतरी हलल्याचा भास झाला. समीरने डोळे चोळून पुन्हा पाहिले. तिथे कोणीच नव्हते, पण एका पुतळ्याचा हात मघाशी सरळ होता, तो आता थोडा वर झाल्यासारखा वाटला.

"कदाचित माझा भास असेल," समीर स्वतःशीच पुटपुटला.

तिसरी शिफ्ट: २ वाजताचा तो धक्का
घड्याळाने रात्रीचे दोन वाजल्याचा टोला दिला. अचानक कंट्रोल रूममधील तापमान कमालीचे खाली घसरले. समीरला थंडी वाजू लागली. त्याच वेळी कॅमेरा नंबर १४ वर जे दिसले, ते पाहून त्याच्या अंगावर सरसरून काटा आला.

स्क्रीनवर एक स्त्री दिसत होती. तिने गडद लाल रंगाची नऊवारी साडी नेसली होती, अंगावर जड सोन्याचे दागिने होते आणि केसांत माळलेला मोगऱ्याचा गजरा अगदी स्पष्ट दिसत होता. ती एखादी नर्तकी असल्यासारखी सजली होती. विशेष म्हणजे, तिचे पाय जमिनीला स्पर्श करत नव्हते; ती हवेत तरंगत आरशांच्या मधून चालत होती.

समीरचे हात-पाय थरथरू लागले. त्याने झूम करून पाहिले. ती नर्तकी आरशासमोर उभी राहिली आणि स्वतःला न्याहाळू लागली. अचानक तिने कॅमेऱ्याकडे पाहिले. तिचे डोळे पूर्णपणे काळेभोर होते, त्यात बुबुळे नव्हती. तिने एक हिडीस हास्य केले आणि नाचायला सुरुवात केली.

घुंगरांचा आवाज आणि रक्ता गोठवणारा अनुभव
शांत मॉलमध्ये अचानक 'छम-छम' असा घुंगरांचा आवाज घुमू लागला. हा आवाज केवळ समीरला ऐकू येत नव्हता, तर तो आवाज थेट तिसऱ्या मजल्यावरून येत होता. समीरला तिथे जाणे भाग होते, कारण त्याच्या ड्युटीचा तो भाग होता. हातात टॉर्च घेऊन तो लिफ्टने तिसऱ्या मजल्याकडे निघाला.

लिफ्टचे दार उघडताच मोगऱ्याचा तीव्र वास समीरच्या नाकात शिरला. समोर अंधार होता, फक्त त्याच्या टॉर्चचा उजेड पडत होता. समोरच्या आरशांमध्ये त्याचे प्रतिबिंब दिसत होते, पण एका क्षणी त्याला जाणवले की, आरशातले त्याचे प्रतिबिंब त्याच्या हालचालींच्या मागे पडत आहे. तो थांबला, तरी आरशातला 'समीर' एक पाऊल पुढे टाकत होता.

"कोण आहे तिथे?" समीर ओरडला, पण आवाजात थरकाप होता.

त्याच वेळी समोरच्या 'मिरर गॅलरी'तून पुन्हा एकदा घुंगरांचा जोरात आवाज आला. समीर तिथे पोहोचला. तिथे ती नर्तकी नव्हती, पण तिथल्या एका काचेच्या पुतळ्याने चक्क तिची लाल साडी नेसली होती. समीर जवळ गेला आणि त्याने पुतळ्याला स्पर्श करण्याचा प्रयत्न केला. अचानक त्या पुतळ्याने समीरचा हात पकडला!

भूतकाळात दडलेले सत्य
समीरने जिवाच्या आकांताने आपला हात सोडवून घेतला आणि मागे धावला. धावता धावता तो विनायकच्या केबिनमध्ये शिरला. विनायक तिथेच शांतपणे बसला होता. समीरने त्याला सर्व काही सांगितले.

विनायक सुस्कारा सोडत म्हणाला, "समीर, तू जे पाहिले ते सत्य आहे. दहा वर्षांपूर्वी, हा मॉल ज्या जमिनीवर बांधला गेला, तिथे एक जुने कलाकेंद्र होते. तिथे 'चंद्रा' नावाची एक प्रसिद्ध लावणी नर्तकी होती. एका रात्री त्या कलाकेंद्राला भीषण आग लागली आणि चंद्रा त्या आगीत होरपळून मेली. म्हणतात की, तिचा आत्मा अजूनही तिच्या दागिन्यांच्या आणि कलेच्या मोहात याच जागेत अडकून पडला आहे. तिला नवीन माणसे आवडत नाहीत."

अंतिम थरार
समीरला आता तिथे एक क्षणही थांबायचे नव्हते. तो पळत मुख्य दरवाजाकडे गेला, पण दरवाजा उघडत नव्हता. मागून पुन्हा तोच 'छम-छम' आवाज जवळ येऊ लागला. त्याने मागे वळून पाहिले, तर ती नर्तकी आता त्याच्या अगदी जवळ उभी होती. तिचे जळलेले शरीर आणि तरीही चमकणारे दागिने पाहून समीरची शुद्ध हरपली.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी जेव्हा मॉलचे इतर कर्मचारी आले, तेव्हा समीर त्यांना तिसऱ्या मजल्यावरील एका मोठ्या आरशासमोर बेशुद्ध अवस्थेत सापडला. त्याच्या गळ्यात मोगऱ्याच्या फुलांचा एक सुकलेला गजरा होता.

समीरने त्या दिवसापासून मॉलची नोकरी सोडली. आजही 'द ग्रँड पॅलेस' मॉल रात्री दोन वाजता पूर्णपणे सील केला जातो. लोक म्हणतात की, आजही जर तुम्ही रात्रीच्या वेळी त्या मॉलच्या बाहेरून गेलात, तर तुम्हाला आतून घुंगरांचा मंद आवाज आणि मोगऱ्याचा वास नक्कीच येतो.

🌕🏢🌑🏃💨💃🎶😱🔥🪞🧿📿💀

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-28.01.2026-बुधवार.
===========================================