"चवीत दडलेले प्रेम"👩‍👦🍛❤️🌍🏨➡️🏠🥘

[Atul Kaviraje]

लघुकथा (Short Stories)
=======================
कौटुंबिक आणि नात्यांमधील ओलावा (Family & Relations)
=================================================

आईच्या हातच्या जेवणाची चव आणि परदेशातील हॉटेल-

शीर्षक: "चवीत दडलेले प्रेम"

मुंबईतील एका मध्यमवर्गीय कुटुंबातील मुलगा, अमेय, उच्च शिक्षणासाठी परदेशात गेला. नवीन देश, नवीन संस्कृती, आणि त्याहून महत्त्वाचे म्हणजे नवीन चवींचा अनुभव त्याला दररोज मिळत होता. सुरुवातीला त्याला सगळं खूप रोमांचक वाटलं—इटालियन पास्ता, अमेरिकन बर्गर, चायनीज नूडल्स, आणि फ्रेंच डिशेस. पण काही महिन्यांनी त्याच्या मनात एक पोकळी निर्माण झाली.
त्या पोकळीचं कारण होतं—आईच्या हातच्या जेवणाची चव

परदेशातील हॉटेल
एका संध्याकाळी अमेय आपल्या मित्रांसोबत एका प्रसिद्ध हॉटेलमध्ये गेला. तिथे डिशेस आकर्षक होत्या, सजावट अप्रतिम होती, पण जेव्हा त्याने पहिला घास घेतला, तेव्हा त्याला जाणवलं की ही चव फक्त पोट भरते, मन नाही.
त्याला आठवलं आईने केलेली वरणभाताची साधी थाळी, त्यावर लिंबाचा रस, आणि बाजूला लोणचं. त्या साध्या जेवणात एक वेगळाच ओलावा होता—आईच्या प्रेमाचा.

आठवणींचा ओलावा
रात्री उशिरा हॉस्टेलमध्ये परतल्यावर अमेयने आईला व्हिडिओ कॉल केला. आईने विचारलं, "काय रे, जेवला का?"
अमेयने हसत उत्तर दिलं, "हो आई, जेवलो. पण तुझ्या हातचं जेवण नाही मिळालं."
आईने हसत म्हटलं, "अरे, तिथे शिकायला गेला आहेस, पण लक्षात ठेव—जेवणातली खरी चव ही मसाल्यांत नसते, ती प्रेमात असते.

परतावा
काही महिन्यांनी अमेय सुट्टीसाठी भारतात आला. आईने त्याच्यासाठी खास जेवण बनवलं—पोळी, भाजी, वरणभात, आणि गोडात पुरणपोळी. अमेयने पहिला घास घेतला आणि डोळ्यांत पाणी आलं.
तो म्हणाला, "आई, परदेशात लाखो हॉटेल्स आहेत, पण तुझ्या हातच्या जेवणाची चव कुठेच नाही."
आईने त्याच्या डोक्यावरून हात फिरवला आणि म्हणाली, "ही चव म्हणजे माझं प्रेम आहे रे. ते कुठेच मिळणार नाही."

निष्कर्ष
आईच्या हातच्या जेवणात फक्त मसाले नसतात, तर त्यात तिचं प्रेम, तिचा त्याग, आणि तिचं ममत्व दडलेलं असतं. परदेशातील हॉटेल्स मन मोहवतात, पण घरच्या स्वयंपाकातली चव मनाला ओलावा देते.

🌸 Emoji Summary:
👩�👦🍛❤️🌍🏨➡️🏠🥘

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-29.01.2026-गुरुवार.
===========================================