ऑपरेशन थिएटरमध्ये स्वतःच्या शरीराचे ऑपरेशन वरून पाहणे 🩺🔭 🏥 🩺 🆙 🧘‍♂️ 🚇 ⚪ ✨

[Atul Kaviraje]

'देहIबाहेरचा अनुभव' (Out of Body Experience - OBE) KATHA-
========================================================
वैद्यकीय चमत्कार आणि NDE (Near Death Experience) 🏥✨
मृत्यूच्या दारातून परत येताना आलेले अनुभव-
=====================================================

ऑपरेशन थिएटरमध्ये स्वतःच्या शरीराचे ऑपरेशन वरून पाहणे 🩺🔭

ही कथा वैद्यकीय विज्ञान आणि मानवी जाणीवेचे एक गूढ रहस्य उलगडणारी आहे. जेव्हा विज्ञानाची सीमा संपते आणि अनुभवाचे एक नवे दालन उघडते, तेव्हा काय घडते, याचे हे शब्दचित्र.

पलीकडचा प्रवास: जाणीवेचे विमुक्त आकाश
पुण्यातील एका नामांकित हॉस्पिटलचे 'ऑपरेशन थिएटर' (OT) क्रमांक ४. हवेत एक विशिष्ट प्रकारचा सॅनिटायझरचा वास दरवळत होता. मॉनिटरचा तो एकसुरी 'बीप... बीप...' असा आवाज तिथे असलेल्या तणावाची साक्ष देत होता. ऑपरेशन टेबलवर ३५ वर्षांचा अद्वैत निपचित पडला होता. एका भीषण रस्ते अपघातानंतर त्याच्या शरीराची अवस्था अत्यंत नाजूक झाली होती.

डॉ. साने आणि त्यांची टीम अद्वैतच्या शरीरातून अंतर्गत रक्तस्त्राव थांबवण्यासाठी शर्थीचे प्रयत्न करत होती. "बीपी लो होतोय! फास्ट... ब्लड बॅग रेडी करा!" डॉ. साने ओरडले.

पण त्याच क्षणी, अद्वैतसाठी वेळ थांबली होती.

देहाचे विसर्जन: एक विचित्र अनुभूती
अद्वैतला अचानक एका विलक्षण हलकेपणाची जाणीव झाली. त्याला वाटले की तो बेडवरून तरंगत वर जात आहे. क्षणार्धात तो चक्क ऑपरेशन थिएटरच्या छतापाशी पोहोचला होता. त्याने खाली पाहिले आणि त्याचे धाबे दणाणले. खाली बेडवर जो माणूस रक्ताने माखलेला होता, ज्याच्यावर डॉक्टर शस्त्रक्रिया करत होते, तो स्वतः 'अद्वैत' होता.

हे कसं शक्य आहे? 'मी' तर इथे छतापाशी आहे, मग 'तो' खाली कोण?

त्याला 'देहबाहेरचा अनुभव' (Out of Body Experience) येत होता. आश्चर्य म्हणजे, त्याला आता कोणतीही वेदना होत नव्हती. उलट, त्याला एक असीम शांतता आणि आनंद जाणवत होता. त्याला दिसले की डॉ. साने यांच्या कपाळावर घामाचे थेंब साचले आहेत. त्याने कोपऱ्यात असलेल्या नर्सला धावपळ करताना पाहिले. इतकंच नाही, तर त्याला ओटीच्या बाहेर कॉरिडॉरमध्ये रडणारी त्याची आई आणि चिंतेत असलेला त्याचा लहान भाऊही स्पष्ट दिसत होते. भिंतीच्या पलीकडचेही त्याला दिसत होते, जणू काही त्याच्या जाणीवेला आता भौतिक भिंतींचे बंधन उरले नव्हते.

बोगदा आणि तो प्रकाश
अचानक, ऑपरेशन थिएटरचे दृश्य पुसट होऊ लागले. अद्वैत एका गडद, काळोख्या बोगद्याकडे (Tunnel) ओढला गेला. हा प्रवास अत्यंत वेगाने सुरू होता. बोगद्याच्या शेवटी एक प्रचंड तेजस्वी, पण डोळ्यांना न टोचणारा पांढरा प्रकाश होता. त्या प्रकाशात एक विलक्षण ओढ होती.

जसजसा तो प्रकाशाच्या जवळ जाऊ लागला, तसतसा त्याला त्याच्या आयुष्यातील सर्व घटना एखाद्या चित्रफितीसारख्या (Life Review) दिसू लागल्या. त्याचे बालपण, कॉलेजचे दिवस, आईशी झालेलं भांडण, ऑफिसमधलं यश... सर्व काही एका सेकंदात त्याच्या नजरेसमोरून गेलं. त्याला जाणवलं की आपण आपल्या आयुष्यात केलेल्या छोट्या-छोट्या चुका आणि दिलेले प्रेम हेच सर्वात महत्त्वाचे होते.

त्या प्रकाशाजवळ त्याला एक आकृती दिसली. त्याला वाटले ते त्याचे आजोबा असावेत, जे अनेक वर्षांपूर्वी वारले होते. त्यांनी कोणताही शब्द न बोलता अद्वैतला जाणीव करून दिली— "अजून तुझी वेळ आलेली नाही. तुला परत जावे लागेल."

परतीचा प्रवास आणि संघर्ष
"नाही! मला इथेच राहायचे आहे. इथे खूप शांतता आहे," अद्वैत मनोमन ओरडला. त्याला त्या जड, वेदनादायी शरीरात पुन्हा शिरायची अजिबात इच्छा नव्हती. पण एका शक्तिशाली ऊर्जेने त्याला मागे खेचले.

खालच्या जगात, ओटीमध्ये डॉक्टर 'डिफिब्रिलेटर' (Defibrillator) वापरून अद्वैतच्या हृदयाला शॉक देत होते. "क्लिअर!" डॉ. साने ओरडले. अद्वैतच्या शरीराला एक मोठा झटका बसला.

आणि त्याच क्षणी, छतापाशी तरंगणारी अद्वैतची जाणीव एका भीषण वेगाने खाली आली आणि त्या शरीरात सामावली.

पुनरुज्जीवन: एक नवा जन्म
अद्वैतने एक मोठी डरकाळी फोडल्यासारखा श्वास घेतला. त्याचे डोळे उघडले. डॉक्टरांच्या चेहऱ्यावर सुटकेचे हास्य उमटले. "ही केम बॅक! पेशंट स्टेबल आहे," नर्स आनंदाने म्हणाली.

काही दिवसांनी जेव्हा अद्वैत शुद्धीवर आला, तेव्हा त्याने डॉ. साने यांना जे सांगितले ते ऐकून सर्वच थक्क झाले. अद्वैतने त्या ऑपरेशन दरम्यान डॉक्टरांमध्ये झालेला संवाद, नर्सने कोपऱ्यात पाडलेली कात्री आणि ओटीच्या बाहेर त्याच्या आईने घातलेला निळा ड्रेस— या सर्व गोष्टी अचूक सांगितल्या.

वैद्यकीय विज्ञानाकडे याला 'हॅल्युसिनेशन' (Hallucination) म्हणण्याशिवाय दुसरं उत्तर नव्हतं, पण अद्वैतसाठी तो अनुभव त्याच्या आयुष्यातील सर्वात मोठे सत्य होते. त्याला समजले होते की मानवी अस्तित्व केवळ या हाडामासाच्या शरीरापुरते मर्यादित नाही. मृत्यू हा अंत नाही, तर ती एका रूपातून दुसऱ्या रूपात जाण्याची केवळ एक प्रक्रिया आहे.

अद्वैत आता पूर्णपणे बदलला होता. त्याचे मृत्यूचे भय कायमचे निघून गेले होते. तो आता प्रत्येक क्षण आनंदाने जगू लागला होता, कारण त्याने 'पलीकडचे जग' प्रत्यक्ष पाहिले होते.

SUMMARY
🏥 🩺 🆙 🧘�♂️ 🚇 ⚪ ✨ 🔙 💖 🧬

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-02.02.2026-सोमवार.
===========================================