ससा आणि कासवाची शर्यत-🐰💨🐢🚶‍♂️🌳💤🏁🏆🐢🥇🤫

Started by Atul Kaviraje, March 18, 2026, 08:57:43 PM

Previous topic - Next topic

Atul Kaviraje

'इसापनीती' (Aesop's Fables)
===========================
गर्व आणि नम्रता-
==============

ससा आणि कासवाची शर्यत-

अतिशहाणपणाचा अंत आणि चिकाटीचा विजय: ससा आणि कासवाची अजरामर शर्यत-

'इसापनीती' मधील कथा केवळ लहान मुलांसाठी नसून त्या मानवी स्वभावाचे पैलू उलगडणाऱ्या असतात. त्यातील 'ससा आणि कासवाची शर्यत' ही कथा जगभरात प्रसिद्ध आहे. ही कथा आपल्याला शिकवते की, केवळ वेगाने धावणे महत्त्वाचे नसते, तर ध्येयाकडे सातत्याने चालत राहणे यशासाठी जास्त गरजेचे असते.

सशाचा अहंकार
एका सुंदर जंगलात एक ससा राहत होता. त्याला आपल्या वेगाचा प्रचंड गर्व होता. तो वाऱ्याच्या वेगाने धावायचा आणि जंगलातील इतर प्राण्यांना तुच्छ लेखायचा. तो नेहमी म्हणायचा, "या जगात माझ्यापेक्षा वेगाने धावणारे कोणीच नाही. मी कोणालाही हरवू शकतो!"

त्याच जंगलात एक कासवही राहत होते. कासव आपल्या संथ चालीसाठी ओळखले जायचे. ससा नेहमी कासवाची थट्टा करायचा. "अरे कासवा, तू इतका हळू चालतोस की तुला एका झाडापासून दुसऱ्या झाडापर्यंत जायला अख्खा दिवस लागतो," असे म्हणून ससा खो-खो हसायचा. कासव मात्र शांत राहायचे.

शर्यतीचे आव्हान
एके दिवशी सशाचा अहंकार खूपच वाढला. त्याने कासवाला सर्वांसमोर आव्हान दिले, "कासवा, हिंमत असेल तर माझ्याशी शर्यत लावशील का? बघूया कोण आधी त्या टेकडीवरील वडाच्या झाडापर्यंत पोहोचते!"

जंगलातील सर्व प्राण्यांना वाटले की कासव नकार देईल. पण कासव शांतपणे म्हणाले, "ठीक आहे मित्रा, मला तुझे आव्हान मान्य आहे. आपण उद्या सकाळी शर्यत लावूया."

शर्यतीला सुरुवात
दुसऱ्या दिवशी सकाळी सर्व प्राणी शर्यत पाहण्यासाठी जमा झाले. कोल्ह्याने शर्यतीची शिट्टी वाजवली आणि शर्यत सुरू झाली. ससा एका दमात खूप पुढे निघून गेला. काही मिनिटांतच तो कासवाच्या नजरेआडून गायब झाला.

कासव मात्र आपल्या संथ पण स्थिर चालीने चालत राहिले. त्याला माहीत होते की तो सशासारखा वेगवान नाही, पण त्याने थांबायचे नाही असे ठरवले होते.

सशाची चूक आणि गाफीलपणा
शर्यतीचे अर्धे अंतर कापल्यावर सशाने मागे वळून पाहिले. कासव लांब लांबपर्यंत कुठेच दिसत नव्हते. सशाने विचार केला, "हे कासव तर अजून खूप मागे आहे. त्याला इथे पोहोचायला दुपार होईल. तोपर्यंत मी या थंडगार झाडाखाली थोडी विश्रांती घेतो. थोडी डुलकी घेऊन उठलो तरी मी पळत जाऊन शर्यत जिंकेन."

ससा एका मोठ्या झाडाच्या सावलीत झोपला. गार वाऱ्यामुळे त्याला गाढ झोप लागली.

चिकाटीचा विजय
तिकडे कासव मात्र न थांबता, न थकता चालत राहिले. वाटेत त्याला झोपलेला ससा दिसला, पण कासव थांबले नाही. ते शांतपणे सशाच्या बाजूने पुढे निघून गेले. हळूहळू कासव आपल्या ध्येयाच्या म्हणजेच वडाच्या झाडाच्या अगदी जवळ पोहोचले.

अचानक सशाला जाग आली. त्याने पाहिले की सूर्य मावळतीला आला आहे. तो घाबरून उठला आणि मोठ्या जोशात टेकडीच्या दिशेने धावला. पण जेव्हा तो तिथे पोहोचला, तेव्हा त्याला आश्चर्याचा धक्का बसला. कासव आधीच तिथे पोहोचले होते आणि आरामात विश्रांती घेत होते!

जंगलातील सर्व प्राण्यांनी टाळ्या वाजवून कासवाचे स्वागत केले. ससा लाजेने चोर झाला. त्याचा गर्व धुळीला मिळाला होता. त्याने कासवाकडे माफी मागितली.

कथेचा बोध
"संथ पण स्थिर चालणारा शर्यत जिंकतो" (Slow and steady wins the race).

या कथेचा अर्थ असा आहे की, आपल्याकडे कितीही कौशल्य किंवा बुद्धी असली, तरी जर आपल्यात आळस आणि अहंकार असेल तर आपण अयशस्वी होतो. याउलट, ज्यांच्याकडे चिकाटी (Consistency) आहे आणि जे सतत प्रयत्न करतात, त्यांना यश नक्कीच मिळते.

Summary in Emojis:
🐰💨🐢🚶�♂️🌳💤🏁🏆🐢🥇🤫

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-18.03.2026-बुधवार.
===========================================