आरशापलीकडचे अस्तित्व: भिंतींतील बंदिस्त भय-🏠🪞👣 ➡️ 😱🌑🌫️ ➡️ 🧱🩸♾️

[Atul Kaviraje]

"भय इथले संपत नाही..."  KATHA-
======================
घराच्या भिंतींमधील दडलेले भय 🏠👣
जिथे माणूस सर्वात सुरक्षित असतो, तिथेच जेव्हा भीती वास्तव्य करते-
===========================================

आरशात स्वतःच्या प्रतिमेच्या मागे दुसरीच आकृती दिसणे 🪞

आरशापलीकडचे अस्तित्व: भिंतींतील बंदिस्त भय-

प्रस्तावना: नवा बंगला, जुनी थरारकता
अनिकेत आणि स्नेहाने शहराच्या गोंगाटापासून दूर, सह्याद्रीच्या कुशीत एक जुना ब्रिटिशकालीन बंगला विकत घेतला होता. बंगल्याचे नूतनीकरण करून त्यांनी तिथे राहायला जाण्याचे ठरवले. पांढऱ्या शुभ्र भिंती, मोठी दालने आणि हॉलमध्ये लावलेला एक अवाढव्य, नक्षीकाम केलेला प्राचीन आरसा हे त्या घराचे मुख्य आकर्षण होते. स्नेहाने जेव्हा पहिल्यांदा त्या आरशात पाहिले, तेव्हा तिला स्वतःच्या सौंदर्यापेक्षा त्या आरशातील खोलीचा 'खोलपणा' जास्त जाणवला. पण तिला माहीत नव्हते की, आरसा हा केवळ काचेचा तुकडा नसून तो दोन जगांमधील एक पातळ पडदा असतो.

१. आरशातले ते वेगळेपण
रात्रीचे साडेबारा वाजले होते. अनिकेत लॅपटॉपवर काम करत बसला होता. स्नेहा हॉलमधील आरशासमोर उभी राहून आपले केस विंचरत होती. खोलीत मंद प्रकाश होता. अचानक स्नेहाच्या हातातील कंगवा खाली पडला. ती खाली वाकली आणि पुन्हा वर बघताच तिचे रक्त गोठले. आरशात तिच्या स्वतःच्या प्रतिमेच्या अगदी मागे, खांद्याजवळ एक धूसर, काळी आकृती उभी होती.

तिने झटकन मागे वळून पाहिले, पण तिथे कोणीच नव्हते. केवळ भिंतीवर टांगलेली एक जुनी फ्रेम हलताना दिसली. तिने पुन्हा आरशात पाहिले, तर तिथेही आता फक्त तिचीच प्रतिमा होती. "भ्रम असेल," तिने स्वतःची समजूत घातली. पण आरशातील तिच्या प्रतिमेचे डोळे तिच्या स्वतःच्या डोळ्यांपेक्षा काही सेकंद जास्त वेळ उघडे राहिले होते, हे तिच्या लक्षात आले नाही.

२. भिंतींमधील श्वास
दुसऱ्या दिवशीपासून बंगल्यात विचित्र घटना घडू लागल्या. स्नेहा जेव्हा कधी आरशासमोर जाई, तेव्हा तिला जाणवे की तिची सावली तिच्या हालचालींशी जुळत नाहीये. तिने हात वर केला की आरशातील आकृती थोड्या उशिराने हात वर करत असे. भयाची दुसरी पातळी तेव्हा गाठली गेली जेव्हा घराच्या भिंतींमधून 'श्वास' घेतल्याचा आवाज येऊ लागला.

फुस... फुस... जणू काही भिंतींच्या आत कोणीतरी अडकले आहे आणि बाहेर येण्यासाठी धडपडत आहे. अनिकेतने भिंती तपासून पाहिल्या, पण त्या भक्कम दगडी भिंती होत्या. "स्नेहा, हे घर जुनं आहे, हवा खेळती राहताना असे आवाज येतात," अनिकेतने तिला शांत करण्याचा प्रयत्न केला. पण त्याच रात्री अनिकेत जेव्हा बाथरूममधील आरशात दाढी करत होता, तेव्हा त्याला त्याच्या गळ्यावर कुणाच्या तरी बर्फासारख्या थंड बोटांचा स्पर्श जाणवला. त्याने मागे पाहिले, तर तिथे केवळ रिकामी बादली होती.

३. छुप्या खोलीचा उलगडा
भीती आता घराच्या कानाकोपऱ्यात पसरली होती. आरशात दिसणारी ती आकृती आता स्पष्ट होऊ लागली होती. ती एक स्त्री होती, जिचे केस विस्कटलेले होते आणि जिच्या डोळ्यांत प्रचंड वेदना होत्या. स्नेहाने जुन्या वास्तूविशारदाला बोलावले. तपासणीअंती असे लक्षात आले की, ज्या भिंतीवर तो मोठा आरसा लावला आहे, त्या भिंतीच्या मागे एक छोटी 'डेड स्पेस' (Dead Space) म्हणजेच गुप्त जागा आहे.

ब्रिटीश काळात एका स्त्रीला त्या जागेत जिवंत गाडले गेले होते, जेणेकरून त्या बंगल्याची शांतता भंग पावू नये. ती आरशाचा वापर करून बाहेर येण्याचा प्रयत्न करत होती. ज्या आरशात आपण स्वतःला पाहतो, त्याच आरशाचा वापर ती स्वतःला जिवंत दाखवण्यासाठी करत होती.

४. भयाचा चरमोत्कर्ष
एके रात्री प्रचंड पाऊस पडत होता. वीज गेल्यामुळे संपूर्ण बंगला अंधारात बुडाला होता. स्नेहाने हातात मेणबत्ती घेतली आणि ती चुकून त्या मोठ्या आरशासमोर गेली. मेणबत्तीच्या प्रकाशात आरशात दिसणारी ती आकृती आता तिच्या अगदी जवळ आली होती. आरशातील त्या आकृतीने चक्क काचेच्या आतून आपला हात बाहेर काढला! काच पाण्याचे स्वरूप धारण करू लागली होती.

तिने स्नेहाचा गळा धरला. स्नेहा ओरडण्याचा प्रयत्न करत होती, पण आरशाच्या त्या जगाने तिचा आवाज शोषून घेतला होता. अनिकेत तिथे धावत आला, त्याने पाहिले की स्नेहा आरशात ओढली जात आहे. त्याने विचार न करता जवळच असलेला जड पितळी दिवा आरशावर जोरात मारला.

५. "भय इथले संपत नाही..."
आरशाचा चक्काचूर झाला. एक भीषण किंकाळी ऐकू आली आणि खोलीत पुन्हा शांतता पसरली. स्नेहा जमिनीवर बेशुद्ध पडली होती. दुसऱ्या दिवशी त्यांनी तो बंगला कायमचा सोडला आणि शहरात एका नव्या फ्लॅटमध्ये राहायला गेले. तिथे कोणताही आरसा नव्हता, भिंती कोऱ्या होत्या.

महिनाभरानंतर, स्नेहा एका मॉलमध्ये गेली होती. तिथे एका मोठ्या ट्रायल रूममध्ये ती गेली. तिथे समोर एक आरसा होता. स्नेहाने भीत भीत आरशात पाहिले. तिथे फक्त तीच होती. तिला हायसे वाटले. पण जेव्हा ती बाहेर पडण्यासाठी वळली, तेव्हा तिला जाणवले की तिच्या गळ्यावर आरशातील त्या स्त्रीने उमटवलेले निळे वळ अजूनही ताजे आहेत. आणि आरशाच्या कोपऱ्यात रक्ताने लिहिले होते— "भय इथले संपत नाही..." जागा बदलली तरी आरशापलीकडचे ते जग कधीच संपत नसते.

Emoji Summary
🏠🪞👣 ➡️ 😱🌑🌫� ➡️ 🧱🩸♾️

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-28.03.2026-शनिवार.
===========================================