🛋️ गुरुजींच्या खुर्चीला लावलेला डिंक-👴📚 -> 😴🪑 -> 🤫🍯 -> 🧥🪑 -> ⚠️🆘 -> 👨

[Atul Kaviraje]

बत्तासा आणि बेदाणा—नावाप्रमाणेच एक गोड तर दुसरा चवीला आंबट-गोड. ही किशोरवयीन जोडगोळी म्हणजे शाळेच्या मुख्याध्यापकांसाठी डोकेदुखी आणि वर्गातील मुलांसाठी मनोरंजनाचा डोस आहे-खोड्या काढण्यात  'गोल्ड मेडलिस्ट'   KATHA-
=============================================================================================================================
🏫 वर्गातील खोड्या आणि शिक्षकांची फजिती (Classroom Chaos)
बाकावर बसून गुरुजींची दांडी गुल करणाऱ्या कथा-
===========================================

🛋� गुरुजींच्या खुर्चीला लावलेला डिंक-

येथे सादर आहे 'सरस्वती विद्यामंदिरा'तील सर्वात चिकट आणि खोडकर प्रकरणाची—बत्तासा आणि बेदाणाची अतरंगी गाथा.

कथा शीर्षक: बत्तासा-बेदाणा आणि 'फेविकॉल'चा गुरुजींना बसलेला हिसका-

प्रकरण १: इतिहासाचा तास आणि झोपेचा वास
'सरस्वती विद्यामंदिरात' दुपारी ३ चा तास म्हणजे विरंगुळ्याचा काळ, कारण या वेळेत इतिहासाचे जोशी सर यायचे. जोशी सर स्वभावाने अतिशय प्रेमळ होते, पण त्यांची एक अडचण होती—इतिहासातील लढायांचे वर्णन करता करता त्यांना खुर्चीवर बसल्या बसल्या डुलकी लागायची.

बत्तासा आणि बेदाणाने आज ठरवले होते की सरांची ही दुपारी झोपण्याची सवय कायमची सोडवायची. "बेदाण्या, सर एकदा का खुर्चीला चिकटले की त्यांना इतिहास आठवला पाहिजे, झोप नाही!" बत्तासाने बॅगेतून एक मोठी पिशवी काढली. त्यात होता साक्षात सुतारकाम करणारा मजबूत डिंक (Glue).

प्रकरण २: 'चिकट' मिशनची गुप्त अंमलबजावणी
मधली सुट्टी संपत आली होती. वर्ग रिकामा होता. बेदाणा दरवाजावर गस्त घालत होता आणि बत्तासाने आपले कौशल्य पणाला लावले. त्याने जोशी सरांच्या लाकडी खुर्चीवर, जिथे सर बसतात तिथे आणि पाठीला टेकतात तिथे, डिंकाचा एक जाड थर लावला. वरून त्याने थोडीशी चौकची भुकटी (Chalk powder) टाकली, जेणेकरून तो डिंक चटकन डोळ्यांना दिसणार नाही.

"बत्तासा, हे काम जरा जास्तच 'स्टिकी' झालंय रे," बेदाणा दबक्या आवाजात म्हणाला. बत्तासाने विजयाचे स्मित हास्य केले, "बेदाण्या, आज इतिहास घडणार नाही, तर आज इतिहास खुर्चीला चिकटणार!" दोघेही शांतपणे आपल्या जागेवर जाऊन बसले.

प्रकरण ३: जोशी सरांची 'एन्ट्री' आणि शांतता
जोशी सर हातात इतिहासाचे पुस्तक आणि चष्म्याचा बॉक्स घेऊन वर्गात आले. "चला मुलांनो, आज आपण पानिपतच्या तिसऱ्या युद्धाचा अभ्यास करणार आहोत," सर उत्साहाने म्हणाले. त्यांनी नेहमीप्रमाणे आपली लाकडी खुर्ची ओढली आणि त्यावर आरामात स्थानापन्न झाले.

बत्तासा आणि बेदाणा श्वास रोखून पाहत होते. डिंकाने त्याचे काम सुरू केले होते. सरांना सुरुवातीला काहीच जाणवले नाही. ते युद्धाचे वर्णन करू लागले. १५ मिनिटे झाली, दुपारी ३:३० वाजले आणि अपेक्षेप्रमाणे जोशी सरांच्या आवाजाचा टोन कमी झाला, डोळे जड झाले आणि सरांनी खुर्चीला पाठ टेकवून एक दीर्घ डुलकी घेतली.

प्रकरण ४: सुटका न होणारा तो प्रसंग
तास संपण्याची बेल वाजली— घण-घण-घण! सर दचकून जागे झाले. "हो... तर अशा प्रकारे मराठ्यांनी..." सर बोलायला लागले आणि उभे राहण्यासाठी त्यांनी जोर लावला. पण हे काय? सरांना जाणवले की त्यांची पँट आणि कोट खुर्चीला जणू वेल्डिंग केल्यासारखे चिकटले आहेत.

सरांनी एकदा, दोनदा, तीनदा जोर लावला. खुर्ची सुद्धा सरांसोबतच वर येऊ लागली. वर्गातल्या मुलांनी हे पाहिले आणि एकच हशा पिकला. "काय झालं जोशी सर? पानिपतच्या युद्धात अडकलात का?" मागच्या बाकावरून कुणीतरी ओरडले. सर घामाघूम झाले होते. त्यांनी जेवढा जोर लावला, तेवढी खुर्ची त्यांना घट्ट पकडून ठेवत होती.

प्रकरण ५: मुख्याध्यापकांचा 'चिकट' न्याय
मुख्याध्यापक साने सर तिथे पोहोचले. त्यांनी पाहिले तर काय, जोशी सर खुर्ची पाठीला लावून वर्गात उभे राहण्याचा प्रयत्न करत आहेत. "जोशी सर, ही नवीन पद्धत आहे का शिकवण्याची?" साने सरांनी आश्चर्याने विचारले. शेवटी शिपायाला बोलावून, गरम पाणी आणि रॉकेलचा वापर करून सरांची खुर्चीपासून सुटका करण्यात आली.

साने सरांनी रागाने ओरडून विचारले, "हे कोणाचे काम आहे?" बत्तासाने लगेच हात वर केला, "सर, आम्ही पाहिलं, मघाशी वर्गात एक मोठी पाल फिरत होती, तिला पकडण्यासाठी कदाचित कुणीतरी डिंक लावला असावा!" बेदाणाने लगेच साथ दिली, "हो सर, ती पाल खुर्चीवरच बसली होती!" साने सरांना माहित होतं की ही जोडगोळीच यामागे आहे, पण पुराव्याअभावी त्यांना फक्त वर्गाबाहेर 'कोंबडा' बनण्याची शिक्षा मिळाली. पण जोशी सरांची दुपारी झोपण्याची सवय मात्र त्या दिवसापासून कायमची सुटली!

Emoji Summary:
👴📚 -> 😴🪑 -> 🤫🍯 -> 🧥🪑 -> ⚠️🆘 -> 👨�🏫🔥 -> 🧴🛠� -> 😂🐔

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-26.04.2026-रविवार.
===========================================