घाटातील वळणावर लिफ्ट मागणारी पांढरी सावली 🌫️-🌃🚗💨🛣️🌫️👻😱❄️🤳🛑📉💀🕯️

[Atul Kaviraje]

'अ चिलिंग नाईट' (A Chilling Night) - नावानेच अंगावर काटा आणणाऱ्या या संकल्पनेवर आधारित मराठी गूढ आणि भयधुरंधर कथा-
======================================================================================
निर्मनुष्य महामार्ग आणि प्रवास (Desolate Highways & Travel) 🛣�🚗
रात्रीच्या वेळी प्रवासात अचानक ओढवणारी भीती-
====================================================

घाटातील वळणावर लिफ्ट मागणारी पांढरी सावली 🌫�-

मृत्यूचा घाट: एक थरारक रात्रीचा प्रवास-

येथे 'अ चिलिंग नाईट' या संकल्पनेवर आधारित एक थरारक आणि गूढ मराठी दीर्घकथा सादर आहे.

प्रकरण १: प्रवासाची सुरुवात आणि तो निर्मनुष्य रस्ता
रात्रीचे साडेअकरा वाजले होते. कपाळावर घामाचे थेंब आणि हातात घट्ट धरलेलं स्टिअरिंग घेऊन समीर आपली जुनी कार महामार्गावरून सुसाट पळवत होता. पुण्यातून गावी जाण्यासाठी त्याने हा जुना 'कसारा घाट' निवडला होता. खरंतर मित्रांनी त्याला बजावून सांगितलं होतं की, "समीर, रात्रीचा हा रस्ता टाळ, तिकडच्या अफवा काही चांगल्या नाहीत." पण समीरचा विज्ञानावर आणि स्वतःच्या ड्रायव्हिंगवर अतोनात विश्वास होता.

रस्ता पूर्णपणे निर्मनुष्य होता. रस्त्याच्या दोन्ही बाजूंना घनदाट झाडी आणि उंच डोंगर काळोखात एखाद्या राक्षसासारखे उभे होते. गाडीच्या हेडलाईट्सचा प्रकाश जेवढा पडत होता, तेवढाच रस्ता दिसत होता. रेडिओवरचं गाणं अचानक खरखर करू लागलं आणि मग शांत झालं. समीरने चॅनल बदलण्याचा प्रयत्न केला, पण सगळीकडे फक्त गूढ शांतता पसरली होती.

प्रकरण २: घाटातील ते वळण आणि पांढरी सावली
गाडी आता घाटाच्या मुख्य वळणांवर आली होती. थंडी इतकी वाढली होती की समीरने गाडीच्या काचा पूर्ण वर घेतल्या, तरीही त्याला अंगावर काटा आल्यासारखं वाटलं. अचानक एका वळणावर हेडलाईटचा प्रकाश पडला आणि समीरच्या काळजाचा ठोका चुकला.

रस्त्याच्या अगदी कडेला, जिथे दरी सुरू होत होती, तिथे एक पांढरी आकृती उभी होती. कोणीतरी स्त्री होती, जिने शुभ्र पांढरी साडी नेसली होती. तिचा चेहरा दिसत नव्हता, कारण लांब केस चेहऱ्यावर आले होते. तिने सावकाश आपला हात वर केला—लिफ्ट मागण्यासाठी. समीरने क्षणभर विचार केला, "एवढ्या रात्री, या जंगलात ही एकटी काय करतेय?" पण भीतीपोटी त्याने गाडीचा वेग वाढवला आणि तिला मागे सोडून तो पुढे निघून गेला.

प्रकरण ३: आरशातलं ते दृश्य
समीरचा श्वास जोरात चालू होता. त्याने स्वतःला समजावलं, "ते फक्त मनाचं वेड असेल किंवा कोणी गरजू असेल, पण ही वेळ मदत करण्याची नाही." त्याने घाबरून मागच्या आरशात (Rear-view mirror) बघितलं. मागे कोणीच नव्हतं.

पण जेव्हा त्याने आपली नजर पुन्हा समोरच्या रस्त्याकडे वळवली आणि चुकून गाडीच्या आतल्या आरशात बघितलं, तेव्हा त्याचे हात पाय लटलटू लागले. मागच्या सीटवर तीच पांढरी सावली बसली होती. तिचे पांढरे शुभ्र हात तिच्या गुडघ्यावर होते आणि लांब काळे केस तिच्या खांद्यावरून पुढे लोळत होते. गाडीत अचानक बर्फासारखी थंडी पसरली. समीरला रडणं फुटलं होतं, पण तोंडातून आवाज येत नव्हता.

प्रकरण ४: अदृश्य शक्तीचा खेळ
गाडीचा वेग आता समीरच्या नियंत्रणाबाहेर होता. त्याला जाणवलं की तो स्टिअरिंग फिरवतोय, पण गाडी त्याच्या मनाप्रमाणे चालत नव्हती. गाडी पुन्हा त्याच वळणावर आली जिथे त्याने त्या स्त्रीला पाहिलं होतं. त्याला समजलं की तो एकाच वर्तुळात फिरतोय.

मागच्या सीटवरून एक थंडगार आवाज आला, "मला तिथेच सोड जिथून मला उचललं होतंस..." समीरने आरशात पाहिलं, तर त्या स्त्रीचा चेहरा रक्ताने माखलेला होता आणि डोळे पूर्णपणे पांढरे होते. ती ओरडली आणि अचानक गाडीच्या काचांवर बाहेरून शेकडो हातांचे ठसे उमटू लागले. गाडी जोरात हेलकावे घेऊ लागली.

प्रकरण ५: काळजाचा थरकाप उडवणारा शेवट
समीरने ब्रेक दाबण्याचा खूप प्रयत्न केला, पण ब्रेक निकामी झाले होते. गाडी वेगाने दरीच्या दिशेने जात होती. शेवटच्या क्षणी त्या पांढऱ्या सावलीने समीरच्या खांद्यावर हात ठेवला. तो स्पर्श इतका थंड होता की समीरचं शरीर सुन्न पडलं.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी, पोलिसांना ती कार दरीच्या तळाशी सापडली. गाडी पूर्णपणे चक्काचूर झाली होती. विचित्र गोष्ट अशी होती की, ड्रायव्हरच्या सीटवर समीरचा मृतदेह होता, पण त्याच्या अंगावर एकही जखम नव्हती. त्याचा चेहरा भीतीमुळे पांढरा फटक पडला होता आणि मागच्या सीटवर रक्ताने लिहिलेले दोन शब्द होते— "लिफ्टसाठी धन्यवाद!"

Emoji Summary:
🌃🚗💨🛣�🌫�👻😱❄️🤳🛑📉💀🕯�

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-26.04.2026-रविवार.
===========================================