जहागीरदाराचा शापित वारसा: बंद दरवाजाचे रहस्य-🏚️🔱 • 🚪🔒 • 💰🔊 • 💀🪑 • 🩸✍️ •

[Atul Kaviraje]

'भूत बंगला'
========
ऐतिहासिक आणि पुरातन वाडे (Historical & Ancient Mansions)
या विभागात जुन्या काळातील वैभव आणि त्यासोबत जोडलेल्या गूढ कथांचा समावेश होतो.
===============================================

जहागीरदाराचा बंद दरवाजा-

जहागीरदाराचा शापित वारसा: बंद दरवाजाचे रहस्य-

कथा
सातपुड्याच्या कुशीत वसलेलं 'गडचिंचोली' हे गाव तसं शांत, पण गावाची सीमा जिथे संपते, तिथे एका टेकडीवर उभं होतं 'सयाजीराव जहागीरदारांचं' भव्य निवासस्थान— 'रत्नगड वाडा'. काळ्या पाषाणात बांधलेला हा वाडा आजही आपल्या अक्राळविक्राळ रूपाने येणाऱ्या-जाणाऱ्यांच्या काळजात धडकी भरवत असे. या वाड्याबद्दल अनेक दंतकथा होत्या, पण सर्वात भयानक गोष्ट होती वाड्याच्या उत्तरेला असलेला तो 'जहागीरदाराचा बंद दरवाजा'.

विक्रम, जो एक प्रसिद्ध ऐतिहासिक संशोधक आणि दस्तऐवज लेखक होता, या वाड्याचा इतिहास शोधण्यासाठी आपल्या टीमसह तिथे पोहोचला. वाड्याच्या प्रवेशद्वारावरच त्याला एक विचित्र थरकाप जाणवला. वाडा वर्षानुवर्षे बंद असूनही तिथली हवा गरम होती, जणू भिंती अजूनही श्वास घेत आहेत.

"विक्रम सर, या वाड्यात काहीतरी वेगळंच जाणवतंय," त्याचा असिस्टंट समीर म्हणाला. विक्रमने फक्त स्मितहास्य केलं, कारण त्याचा अशा गोष्टींवर विश्वास नव्हता.

पहिल्या रात्री, जेव्हा वाड्याच्या दालनात सर्वजण झोपले होते, तेव्हा विक्रमला एक अनाकलनीय आवाज ऐकू आला.
'खण... खण... खण...'
जणू कोणीतरी सोन्याची नाणी जमिनीवर मोजत होतं. आवाजाचा मागोवा घेत विक्रम उत्तरेकडील त्या दालनापाशी पोहोचला, जिथे तो प्रसिद्ध बंद दरवाजा होता. त्या लाकडी दरवाजावर अष्टकोनी पितळी नक्षीकाम होतं आणि त्यावर एक अजस्त्र, गंजलेलं टाळं लटकत होतं.

विक्रमने दरवाजाला कान लावला. आतून नाण्यांचा आवाज बंद झाला आणि त्याची जागा एका खर्जातील आवाजाने घेतली.
"कोण आहे बाहेर? आजचा हिशोब अजून बाकी आहे..."
विक्रम थिजला. आत कोणीही असणं अशक्य होतं, कारण ती खोली गेल्या शंभर वर्षांपासून उघडली नव्हती.

दुसऱ्या दिवशी विक्रमने गावच्या सरपंचांकडून वाड्याचा इतिहास काढला. सयाजीराव जहागीरदार हे अतिशय क्रूर आणि लोभी गृहस्थ होते. त्यांनी रयतेचं सोनं लुटून त्या खोलीत साठवलं होतं. पण त्यांच्या मृत्यूनंतर, जो कोणी त्या खोलीत गेला, तो कधीच परत आला नाही. शेवटी गावकऱ्यांनी ती खोली बाहेरून मंत्रोच्चाराने बंद केली होती.

त्या रात्री पावसाने थैमान घातलं होतं. वाड्याच्या जुन्या लाकडी खिडक्या वाऱ्याने आपटत होत्या. अचानक, विक्रमला जाणवलं की त्याच्या खोलीत कोणीतरी उभं आहे. त्याने टॉर्च मारला, तर तिथे कोणीच नव्हतं, पण जमिनीवर ओल्या चिखलाचे पाऊलखुणे होते—जे थेट त्या बंद दरवाजाकडे जात होते.

विक्रमला राहवलं नाही. त्याने एक कुऱ्हाड घेतली आणि त्या बंद दरवाजापाशी पोहोचला. समीरने त्याला थांबवण्याचा प्रयत्न केला, पण विक्रम जणू संमोहित झाला होता. त्याने कुऱ्हाडीचा जोरदार प्रहार त्या गंजलेल्या टाळ्यावर केला. टाळं तुटलं आणि तो महाकाय दरवाजा 'कर्रर्र... कडकड...' असा आवाज करत उघडला गेला.

खोलीच्या आतला दृश्य पाहून विक्रमच्या पायाखालची जमीन सरकली. खोलीत सोनं नव्हतं, तर छताला लटकलेले शेकडो मानवी सांगाडे होते. आणि मध्यभागी एका जुन्या खुर्चीवर सयाजीरावांचा अस्थिपंजर बसलेला होता, ज्याच्या हातात अजूनही एक जुनं रजिस्टर होतं.

अचानक, तो दरवाजा आपोआप जोरात बंद झाला— 'धडाम!'
खोलीच्या आतून विक्रमची शेवटची किंकाळी ऐकू आली, "नाही! मला सोड! मला हे सोनं नकोय!"

बाहेर उभ्या असलेल्या समीरला फक्त नखांनी लाकूड ओरबडण्याचा आणि नाणी मोजण्याचा आवाज ऐकू येत होता. सकाळी जेव्हा गावकऱ्यांनी तो दरवाजा उघडला, तेव्हा खोली पुन्हा रिकामी होती. तिथे ना सांगाडे होते, ना सयाजीराव. तिथे फक्त विक्रमचं रजिस्टर पडलं होतं, ज्याच्या शेवटच्या पानावर रक्ताने लिहिलं होतं— 'हिशोब पूर्ण झाला.'

आजही त्या भूत बंगल्याच्या बंद दरवाजामागून हिशोबाचा आवाज आणि विक्रमच्या रडण्याची कुजबुज ऐकू येते. काही दरवाजे हे बंद राहण्यासाठीच असतात.

Emoji Summary
🏚�🔱 • 🚪🔒 • 💰🔊 • 💀🪑 • 🩸✍️ • 🚫🏃�♂️

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-27.04.2026-सोमवार.
===========================================