रिकाम्या पाळण्याचे आपोआप हलणे 👶 🏠🌑👣 | 👶🪀🌀 | 👵🕯️🎶 | 😱🪓🚪 | 🏚️👁️‍🗨️

[Atul Kaviraje]

"भय इथले संपत नाही..."  KATHA-
======================
घराच्या भिंतींमधील दडलेले भय 🏠👣
जिथे माणूस सर्वात सुरक्षित असतो, तिथेच जेव्हा भीती वास्तव्य करते-
====================================

रिकाम्या पाळण्याचे आपोआप हलणे 👶

भय इथले संपत नाही: रिकाम्या पाळण्याचा फेरा-

असे म्हणतात की घर ही माणसाची सुरक्षित ढाल असते, पण जेव्हा तीच ढाल भिंतींच्या आत असलेल्या अज्ञात सावल्यांना शरण जाते, तेव्हा माणसाचा थरकाप उडतो. विनायकने जेव्हा पुण्याच्या जवळ जुन्या वाड्याच्या शैलीत बांधलेले 'निलय' हे घर विकत घेतले, तेव्हा त्याला वाटले नव्हते की, तो केवळ एक वास्तू नाही, तर एक न संपणारे भय विकत घेत आहे.

१. नवीन घराचा प्रवेश आणि पहिली चाहूल
विनायक, त्याची पत्नी मृण्मयी आणि त्यांचा दोन वर्षांचा मुलगा अद्वैत, हे तिघेही या नवीन घरात मोठ्या उत्साहाने राहायला आले. घराच्या मध्यभागी एक प्रशस्त दिवाणखाना होता, जिथे छताला एक जुना, लाकडी कोरीव कामाचा पाळणा टांगलेला होता. विनायकने तो पाळणा काढण्याचा विचार केला, पण मृण्मयीला त्याचे पुरातन सौंदर्य आवडले म्हणून त्यांनी तो तिथेच ठेवला.

पहिल्या रात्री पाऊस धो-धो कोसळत होता. रात्रीच्या शांततेत अचानक विनायकला एक आवाज ऐकू आला.
किर्र... किर्र... किर्र...

विनायक उठून दिवाणखान्यात आला. अंधारात तो पाळणा सावकाश हलत होता. खिडकी उघडी असावी म्हणून वारा येत असेल, असे स्वतःला समजावून त्याने खिडकी पाहिली, पण ती घट्ट बंद होती. त्याने पाळणा हाताने थांबवला आणि तो पुन्हा झोपायला गेला. पण डोळे मिटताच पुन्हा तोच आवाज घुमू लागला. जणू काही एखादी अदृश्य शक्ती त्या रिकाम्या पाळण्यात कोणाला तरी झुलवत होती.

२. भिंतींच्या आतले रहस्य
दुसऱ्या दिवशीपासून घरात विचित्र घटना घडू लागल्या. घरातील भिंतींवरून कोणाचे तरी चालण्याचे आवाज येत होते. पाय खाली जमिनीवर नसून जणू काही भिंतींच्या आतूनच कोणाचे तरी पाऊल उमटत होते. मृण्मयी स्वयंपाकघरात असताना तिला सतत जाणवायचे की तिच्या मागे कोणीतरी उभे आहे, पण मागे वळून पाहिल्यावर तिथे फक्त रिकामी भिंत असायची.

एके दिवशी अद्वैत एकटाच त्या पाळण्याजवळ खेळत होता. मृण्मयीने पाहिले की, अद्वैत हवेत बघून हसतोय, जणू काही त्याला कोणीतरी खेळवत आहे. तिने त्याला जवळ घेतले, तेव्हा तिला अद्वैतचे शरीर बर्फासारखे थंड लागले. त्या रात्री विनायकला दिवाणखान्यातून एका लहान मुलाचे रडणे आणि त्यासोबत एक जुने अंगाई गीत ऐकू आले. ते गीत मानवी आवाजात नव्हते, तर ते जणू काही भिंतींमधून पाझरत होते.

३. छुप्या भीतीचा उलगडा
विनायकने घराचा इतिहास शोधायला सुरुवात केली. त्याला समजले की, पन्नास वर्षांपूर्वी या घरात एका स्त्रीचे अपत्य अकाली मृत्यू पावले होते. त्या दुःखात तिनेही आपला प्राण सोडला, पण तिची ममता आणि तिचा विरह याच भिंतींमध्ये कैद झाला. ती अजूनही आपल्या बाळाला शोधत होती आणि तिला आता अद्वैतमध्ये आपले बाळ दिसत होते.

त्या रात्री भीतीची सीमा ओलांडली गेली. रात्री दोन वाजता अचानक पाळणा इतक्या वेगाने हलू लागला की तो छताला आदळू लागला. घरातील दिवे आपोआप सुरू-बंद होऊ लागले. भिंतींवर लहान हातांचे रक्ताळलेले ठसे उमटू लागले. विनायक आणि मृण्मयी अद्वैतच्या खोलीकडे धावले, पण दरवाजा बाहेरून कोणीतरी घट्ट धरला होता. आत अद्वैत मोठ्याने रडत होता आणि तोच विचित्र आवाज पुन्हा घुमला- "भय इथले संपत नाही... ते फक्त स्वरूप बदलतं!"

४. शेवटचा लढा
विनायकने अखेर शक्ती एकवटून दरवाजा तोडला. आत अद्वैत हवेत तरंगत होता, जणू काही अदृश्य हातांनी त्याला उचलले होते. मृण्मयीने 'कुलदेवतेचा' जप सुरू केला. विनायकने घराच्या त्या जुन्या पाळण्याला कुऱ्हाडीने तोडायला सुरुवात केली. जसा पाळणा तुटला, तसा संपूर्ण घरात एक काळीज पिळवटून टाकणारी किंकाळी घुमली. अद्वैत खाली पडला आणि सर्व काही शांत झाले.

सकाळ झाली. विनायकने ते घर सोडून जाण्याचा निर्णय घेतला. सर्व सामान गाडीत भरले. जाताना त्याने शेवटचे त्या घराकडे पाहिले. घर रिकामे होते, पाळणा तुटलेला होता, पण खिडकीच्या काचेवर कोणाच्या तरी हाताचा ओला ठसा उमटला होता आणि वरच्या मजल्यावरून कुणीतरी आजही खाली वाकून बघत होते.

भय संपले नव्हते... ते फक्त शांत झाले होते.

EMOJI SUMMARY
🏠🌑👣 | 👶🪀🌀 | 👵🕯�🎶 | 😱🪓🚪 | 🏚�👁��🗨�♾️

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-29.04.2026-बुधवार.
===========================================