अदृश्य साखळी: चुकीचा पत्ता आणि काळाचा पाठलाग-🌃📞👴😨📍🏢❌🔍💻📍🏘️🚔🚨🔫👊⛓️😇✨

[Atul Kaviraje]

'डायल १००' (DIAL 100)- पोलीस प्रशासन, गुन्हेगारी तपास, आपत्कालीन मदत आणि सामाजिक न्याय KATHA=-
=========================
पोलीस नियंत्रण कक्ष आणि तत्परता (Police Control Room - PCR)
पोलीस मुख्यालयातील नियंत्रण कक्षात येणारे फोन आणि त्यामागील थरार-
================================================

चुकीच्या पत्त्यावर पोहोचलेली पोलीस व्हॅन-

अदृश्य साखळी: चुकीचा पत्ता आणि काळाचा पाठलाग-

मुंबई पोलीस मुख्यालयातील नियंत्रण कक्ष (Control Room) म्हणजे शहराची कधीही न झोपणारी तिसरी डोळा. भिंतीवर लावलेले महाकाय स्क्रीन्स, सीसीटीव्ही फुटेजचे सतत बदलणारे रंग आणि चोवीस तास वाजणारे फोनचे खणखणाट. या आवाजाच्या गर्दीत बसले होते पी.सी.आर. ऑपरेटर इन्स्पेक्टर अविनाश शिंदे.

रात्रीचे दीड वाजले होते. शहरात मुसळधार पाऊस पडत होता. अचानक डॅशबोर्डवर लाल दिवा लुकलुकला. 'डायल १००' वरून एक कॉल येत होता. अविनाश यांनी हेडसेट लावला. "नमस्कार, मुंबई पोलीस नियंत्रण कक्ष, आपली काय सेवा करू शकतो?"

पलीकडून एक अत्यंत वृद्ध आणि थरथरणारा आवाज आला. "वाचवा... साहेब वाचवा! ते लोक माझ्या घराचा दरवाजा तोडतायत. त्यांच्याकडे बंदुका आहेत. मी जुहूच्या 'सागर दर्शन' बंगल्यात बोलतोय... पत्ता नोट करा, प्लॉट नंबर ४२, गल्ली नंबर ७... लवकर या, नाहीतर ते मला मारून टाकतील!"

अविनाश यांनी क्षणाचाही विलंब न लावता वायरलेसवर मेसेज फ्लॅश केला. "कॉल टू ऑल युनिट्स! जुहू पेट्रोलिंग व्हॅन १ आणि २, तातडीने सागर दर्शन, प्लॉट ४२ कडे कूच करा. ज्येष्ठ नागरिक संकटात आहेत."

पाच मिनिटांत पोलिसांची व्हॅन सायरन वाजवत त्या पत्त्यावर पोहोचली. पण तिथे गेल्यावर पोलीस थक्क झाले. तो बंगला पूर्णपणे रिकामा होता, त्यावर 'विक्रीसाठी उपलब्ध' असा मोठा बोर्ड होता आणि गेटला गंजलेले कुलूप होते. तिथल्या सुरक्षारक्षकाने सांगितले की, या बंगल्यात गेल्या पाच वर्षांपासून कोणीही राहत नाही.

"सर, पत्ता चुकीचा आहे किंवा हा कोणीतरी केलेली मस्करी (Prank Call) आहे," व्हॅनवरील कॉन्स्टेबलने वायरलेसवरून कळवले.

कंट्रोल रूममध्ये अविनाश शिंदे विचारात पडले. तो वृद्ध आवाज मस्करी करणाऱ्याचा वाटत नव्हता. त्यात प्रचंड भीती आणि वेदना होती. त्यांनी पुन्हा त्या नंबरवर कॉल करण्याचा प्रयत्न केला, पण तो नंबर आता 'अस्तित्वात नाही' असे सांगू लागला.

"काहीतरी गडबड आहे," अविनाश स्वतःशीच पुटपुटले. त्यांनी तातडीने आयटी सेलला फोन ट्रेस करायला सांगितला. दहा मिनिटांनी समोर आलेला अहवाल धक्कादायक होता. तो फोन ज्या टॉवरवरून आला होता, तो जुहूचा नव्हता, तर तो दक्षिण मुंबईतील 'मजगाव' भागातील होता.

मग त्या वृद्धाने जुहूचा पत्ता का दिला? आणि तो बंगला रिकामा का होता?

अविनाश यांनी जुन्या रेकॉर्ड्सची तपासणी सुरू केली. त्यांना आढळले की, १० वर्षांपूर्वी 'सागर दर्शन' या बंगल्याचा मालक एक प्रसिद्ध हिरे व्यापारी होता, ज्याचे नाव विनायक चॅटर्जी होते. त्यांनी तो बंगला विकून मजगावमधील एका जुन्या वाड्यात स्थलांतर केले होते.

"युनिट ७, मजगावमधील चॅटर्जी वाड्याकडे तातडीने निघा!" अविनाश ओरडले.

इकडे मजगावच्या त्या अंधाऱ्या वाड्यात खरोखरच काळ तांडव करत होता. तीन दरोडेखोर विनायक चॅटर्जी यांच्या गळ्यावर सुरा ठेवून लॉकरची चावी मागत होते. वृद्धापकाळामुळे विनायक यांना नवीन पत्ता आठवत नव्हता, त्यांच्या मेंदूवर असलेल्या तणावामुळे त्यांनी जुना, स्मृतीतील 'सागर दर्शन' हा पत्ता पोलिसांना सांगितला होता.

दरोडेखोरांचा म्होरक्या ओरडला, "म्हातारे, चावी दे नाहीतर आज तुझा शेवटचा दिवस आहे!"

त्याच क्षणी वाड्याचे मुख्य प्रवेशद्वार धडकन तुटले. "मुंबई पोलीस! हात वर करा आणि जिथे आहात तिथेच थांबा!" इन्स्पेक्टर साळुंखे आणि त्यांची टीम आत शिरली होती.

दरोडेखोर गोंधळले. त्यांना वाटले होते की पोलिसांना या गुप्त पत्त्याचा सुगावा कधीच लागणार नाही. एकाने गोळीबार करण्याचा प्रयत्न केला, पण पोलिसांनी त्याला तत्परतेने जेरबंद केले. विनायक चॅटर्जी यांना सुरक्षितपणे बाहेर काढण्यात आले.

सकाळी अविनाश शिंदे यांची ड्युटी संपली. साळुंखे यांनी फोन करून त्यांचे आभार मानले. "शिंदे साहेब, तुमच्या प्रसंगावधानामुळे आज एका निष्पाप जीवाचे प्राण वाचले. म्हातारपणामुळे त्यांनी चुकीचा पत्ता दिला होता, पण तुम्ही त्यांच्या आवाजातील सत्य ओळखले."

अविनाश यांनी खिडकीबाहेर पाहिले. पाऊस थांबला होता आणि सूर्योदय होत होता. त्यांना जाणीव झाली की, डायल १०० चा तो एक कॉल फक्त एक तक्रार नव्हती, तर ती एका जीवाने मृत्यूच्या दारातून मारलेली शेवटची हाक होती, जी 'चुकीच्या पत्त्या'वरून धावत जाऊन योग्य ठिकाणी पोहोचली होती.

🌃📞👴😨📍🏢❌🔍💻📍🏘�🚔🚨🔫👊⛓️😇✨

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-01.05.2026-शुक्रवार.
===========================================