रिकाम्या खोलीत ऐकू येणारे पैंजणांचे आवाज 👣 कIलिंदीचा निनाद-🏠🏚️⛈️ • 👣🔊 • 👧

[Atul Kaviraje]

'Auditory Horrors'KATHA=
=========================
घरातील अनाकलनीय आवाज (Domestic Hauntings) 🏠
घराच्या चार भिंतीत जेव्हा शांतता भंग होते, तेव्हा भीतीचा जन्म होतो-
=========================================

रिकाम्या खोलीत ऐकू येणारे पैंजणांचे आवाज 👣

कIलिंदीचा निनाद-

पुण्यातील पेठ भागातल्या त्या जुन्या वाड्यात जेव्हा विनायक आपल्या कुटुंबासह राहायला आला, तेव्हा त्याला वाटलं नव्हतं की 'शांतता' इतकी भयानक असू शकते. वाडा प्रशस्त होता, पण तिथल्या भिंतींना शेकडो वर्षांचा इतिहास होता. विनायक, त्याची पत्नी मृण्मयी आणि सहा वर्षांची छोटी ईशा तिथे स्थायिक झाले.

पहिल्या काही दिवसांत सगळं सुरळीत होतं. पण श्रावणातल्या एका पावसाळी रात्री खेळाला सुरुवात झाली. मध्यरात्री दोनच्या सुमारास विनायकला अचानक एका आवाजाने जाग आली.

'छूम... छूम... छूम...'

कोणीतरी रिकाम्या माडीवर चालत असल्याचा तो स्पष्ट आवाज होता. विनायकला वाटलं कदाचित उंदीर असतील, पण उंदरांच्या पायांत पैंजण नसतात. तो आवाज वजनी होता, जणू कोणीतरी जाणीवपूर्वक पावले टाकत होतं. त्याने मृण्मयीला उठवलं, पण ती गाढ झोपेत होती. त्याने हिंमत करून टॉर्च घेतला आणि माडीवर गेला. तिथे पोहचताच आवाज बंद झाला. समोर फक्त जुन्या लाकडी कपाटांची रांग आणि धूळ होती.

दुसऱ्या दिवशी दुपारी मृण्मयी स्वयंपाकघरात काम करत असताना तिला अचानक मागील अंगणात असलेल्या विहिरीजवळून कोणाचे तरी हसण्याचे आवाज आले. एक खर्जातला, खोल आणि लहरी आवाज. तिने बाहेर डोकावून पाहिलं, तर तिथे कोणीच नव्हतं. पण जमिनीवर ओल्या पावलांचे ठसे उमटलेले होते—जे विहिरीपासून थेट घराच्या मुख्य दरवाजापर्यंत येत होते.

तिसरी रात्र अधिकच भीषण होती. ईशा तिच्या खोलीत झोपली होती. अचानक विनायक आणि मृण्मयीला ईशाच्या खोलीतून 'पैंजणांचा' प्रचंड मोठा आवाज ऐकू आला. जणू कोणीतरी तिथे तांडव करत होतं. ते धावत तिथे गेले, तर ईशा शांत झोपली होती, पण तिच्या पलंगाखालून तो आवाज येत होता. विनायकने खाली वाकून पाहिलं, तिथे काहीच नव्हतं, पण जमिनीवरच्या धुळीत दोन मानवी पावलांचे ठसे उमटले होते.

अचानक घरातील सर्व दिवे लुकलुकायला लागले. भिंतींवरून पाण्याचे ओघळ वाहू लागले—पण ते पाणी नव्हतं, तो घाम होता आणि त्याला जुन्या अत्तराचा उग्र वास येत होता. मग अचानक हॉलमधील जुन्या ग्रामोफोनवरून एक करुण गाणं वाजू लागलं. त्यात गाण्याचे शब्द नव्हते, फक्त एक स्त्री आर्त स्वरात रडत होती.

विनायकने ओरडून विचारलं, "कोण आहे तिथे? काय हवंय तुम्हाला?"

क्षणात शांतता पसरली. आणि मग विनायकच्या अगदी कानापाशी एक थंड फुंकर आली आणि कुजबुजणारा आवाज आला... "अजून किती काळ मला या खोलीत कोंडून ठेवणार?"

त्या आवाजासोबतच भिंतीवरचे फोटो फ्रेम आपोआप उलट्या झाल्या. विनायकला जाणवलं की हे घर रिकामं नाहीये. इथे कोणीतरी आहे ज्याला फक्त ऐकता येतं, पण पाहता येत नाही. त्याने मागचा पुढचा विचार न करता मृण्मयी आणि ईशाला घेतलं आणि पावसातच वाड्याबाहेर धाव घेतली.

आजही तो वाडा रिकामा आहे. पण रात्रीच्या वेळी त्या वाड्यासमोरून जाणाऱ्यांना रिकाम्या खोलीतून पैंजणांचा आवाज आणि कोणाच्या तरी रडण्याचा सुरावटी स्पष्ट ऐकू येतात. म्हणतात की, कलिंदी नावाच्या एका नर्तकीला त्या वाड्यात जिवंत भिंतीत गाडून टाकलं होतं... तिचे पाय आजही विसावा शोधत आहेत.

Emoji Summary
🏠🏚�⛈️ • 👣🔊 • 👧😱 • 💃🕯� • 🏚�🚫🏃�♂️💨

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-16.07.2026-गुरुवार.
===========================================