पडक्या भिंतीत गाडलेला सांगाडा-भिंतीचा विळखा: 'त्या' हाडांचा सूड-🏚️🧱⛏️💀🩸🌑⛓️

[Atul Kaviraje]

भयकथा:-
========
जुने वाडे आणि पडकी घरे (Haunted Houses)-
======================================

पडक्या भिंतीत गाडलेला सांगाडा.

भिंतीचा विळखा: 'त्या' हाडांचा सूड-

सातारा जिल्ह्याच्या एका कोपऱ्यात असलेल्या 'जुनाटपूर' या गावाची ओळख म्हणजे तिथे असलेले भव्य पण आता पडके वाडे. त्यापैकी एक वाडा होता 'घोरपडे सरकारांचा'. हा वाडा गावातल्या इतर वाड्यांपेक्षा वेगळा होता. वाड्याच्या एका बाजूची भिंत नेहमीच ओली असायची, मग पाऊस असो वा कडक ऊन. गावकरी म्हणायचे की ती भिंत घाम गाळतेय, जणू आत कोणीतरी गुदमरतंय.

अमर हा एक सिव्हिल इंजिनिअर. त्याला हा वाडा पाडून तिथे एक नवीन फार्महाऊस बांधण्याचे कंत्राट मिळाले होते. वाड्याच्या पडक्या भिंती आणि तिथला तो कुबट वास अमरला सुरुवातीला सामान्य वाटला, पण जेव्हा त्याने प्रत्यक्ष कामाला सुरुवात केली, तेव्हा निसर्गाने आणि त्या वास्तूने आपले रौद्र रूप दाखवायला सुरुवात केली.

कामगारांची भीती आणि भिंतीचा अट्टाहास
पहिल्या दिवशी जेव्हा मजूर ती ओली भिंत पाडायला गेले, तेव्हा त्यांची हातोडी भिंतीला लागताच एक विचित्र 'चीऽऽऽ' असा आवाज आला. जणू दगडांना वेदना होत होत्या. मजूर घाबरून काम सोडून पळाले. अमरने स्वतः हातात कुदळ घेतली आणि त्या भिंतीवर प्रहार केला.

"अरे, हे काय? दगडांच्या आड लाकूड कसं?" अमर पुटपुटला.

त्याने आणखी जोरात प्रहार केला, आणि भिंतीचा एक मोठा हिस्सा कोसळला. आतून जो वास आला, त्याने अमरला उलट्या व्हायची वेळ आली. तो वास मातीचा नव्हता, तर सडलेल्या मांसाचा आणि जुन्या कपड्यांचा होता. टॉर्चच्या प्रकाशात अमरने आत पाहिले, तर त्याचे डोळे विस्फारले गेले.

भिंतीच्या अगदी मधोमध, उभी असलेल्या अवस्थेत एक 'मानवी सांगाडा' गाडलेला होता. तो सांगाडा भिंतीच्या सिमेंटमध्ये असा काही मिसळला होता की जणू तोच या भिंतीचा आधार होता. सांगाड्याच्या गळ्यात एक जुनी सोन्याची माळ होती आणि त्याच्या कवटीच्या डोळ्यांच्या जागी दोन काळे कोळसे चमकत असल्याचा भास झाला.

अंधारी रात्र आणि जिवंत हाडे
अमरने पोलिसांना कळवण्याचे ठरवले, पण तोपर्यंत रात्र झाली होती आणि मुसळधार पाऊस सुरू झाला. तो वाड्यातच अडकला. रात्रीचे बारा वाजले असावेत, अमरला जाणवले की त्याच्या खोलीच्या भिंतीतून कडकड... कडकड... असा आवाज येतोय.

त्याने टॉर्च मारला, तर त्याला दिसले की तो सांगाडा आता भिंतीतून बाहेर आला होता. त्याची हाडे एकमेकांवर घासून एक भयानक संगीत तयार होत होते. तो सांगाडा रडत नव्हता, ओरडत नव्हता, तर फक्त अमरकडे सरकत होता. अमर पळायचा प्रयत्न करू लागला, पण वाड्याचे दरवाजे आपोआप बंद झाले.

"माझा श्वास या भिंतीत अडकलाय... आता तुझाही अडकेल!"

एक चिरकलेला आवाज हवेत घुमला. अमरला समजले की पन्नास वर्षांपूर्वी या वाड्याच्या मालकाने आपल्या विश्वासू कारभाऱ्याला जिवंत या भिंतीत चिणले होते, कारण कारभाऱ्याला मालकाच्या एका गुप्त चोरीबद्दल माहिती मिळाली होती. तो कारभारी आजही तिथेच अडकला होता.

रक्तरंजित शेवट
सकाळी जेव्हा गावकरी आणि पोलीस वाड्यावर आले, तेव्हा त्यांना सांगाडा तिथे दिसला नाही. पण ती ओली भिंत आता पूर्णपणे सुकली होती. आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे, ज्या ठिकाणी तो सांगाडा होता, तिथे आता एक नवीन मानवी आकृती दगडांच्या मध्ये कोरली गेली होती. अमर तिथे नव्हता. फक्त भिंतीतून पाझरणारे रक्ताचे थेंब हे सांगत होते की, त्या सांगाड्याला आता एक नवीन 'सोबती' मिळाला होता.

Emoji Summary:
🏚�🧱⛏️💀🩸🌑⛓️😱🔕🤫

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-20.07.2026-सोमवार.
===========================================