दशमुख चेटकिणीचा शाप-🏔️🌑👹🗡️🔥❤️🌋💀⚔️✨🌅🕯️

[Atul Kaviraje]

'चेटकीण' (Witch/Sorceress) KATHA=
==================================
पौराणिक आणि लोककथात्मक संदर्भ (Mythological & Folklore)
या विभागात पारंपरिक समजुती आणि जुन्या काळातील कथांचा समावेश होतो-
==========================================================

दशमुख चेटकिणीचा शाप-

येथे 'दशमुख चेटकीण' या पौराणिक आणि लोककथात्मक संदर्भावर आधारित एक दीर्घ आणि थरारक कथा सादर करत आहे.

दशमुख चेटकिणीचा शाप: काळजाचा थरकाप उडवणारी एक लोककथा-

सह्याद्रीच्या रांगांमध्ये लपलेल्या 'अंधारवादा' नावाच्या एका जुन्या संस्थानाचा हा इतिहास आहे. या गावाच्या वेशीवर एक प्रचंड मोठा कडा होता, ज्याला लोक 'शूर्पणखा कडा' म्हणायचे. या कड्याच्या पोटाशी असलेल्या एका गुहेत शतकानुशतके एक अघोरी शक्ती वास करत होती, जिला लोक 'दशमुख चेटकीण' म्हणून ओळखायचे.

दशमुख चेटकिणीचा उगम
पौराणिक कथांनुसार, रावणाच्या कुळातील एक स्त्री, जिने दशाननासारखी शक्ती मिळवण्यासाठी घोर तपश्चर्या केली होती, ती या भागात येऊन स्थायिक झाली. तिने आपल्या तांत्रिक शक्तीने स्वतःचे रूप इतके भयानक केले होते की, तिला दहा तोंडे फुटली होती—पण ती तोंडे बाहेरून दिसत नसत, तर तिच्या आवाजात दहा वेगवेगळ्या प्राण्यांचा आणि माणसांचा आवाज होता. ती एकाच वेळी रडू शकत असे, हसू शकत असे आणि गर्जनाही करू शकत असे.

तिचा शाप असा होता की, जो कोणी तिच्या गुहेच्या त्रिज्येत रात्रीच्या वेळी पाऊल ठेवेल, त्याचे 'काळीज' ती आपल्या अदृश्य हातांनी काढून घेईल आणि त्या बदल्यात त्याला 'अमर' करेल—पण ते अमृत्व एका जिवंत प्रेतासारखे असेल.

सयाजीरावांची घोडचूक
या कथेचा नायक होता 'धैर्यशील', जो अंधारवादाचा तरुण जहागीरदार होता. त्याचे वडील, सयाजीराव, यांनी आपल्या तरुणपणात एका शिकारीच्या नादात त्या गुहेच्या मर्यादेचे उल्लंघन केले होते. तेव्हापासून सयाजीराव एका विचित्र आजाराने ग्रासले होते. ते जिवंत होते, पण त्यांचे शरीर बर्फासारखे थंड पडले होते आणि त्यांच्या छातीतून हृदयाच्या धडधडीचा आवाज पूर्णपणे बंद झाला होता.

मृत्यूशय्येवर असताना सयाजीरावांनी धैर्यशीलला बोलावले आणि थरथरत्या हाताने सांगितले, "बेटा, माझं काळीज त्या दशमुख चेटकिणीच्या 'अग्निपात्रात' कैद आहे. जोपर्यंत ते तिथे जळत राहील, तोपर्यंत मला ना मृत्यू येईल, ना शांती. मला या जिवंत नरकातून मुक्त कर!"

भयाण प्रवास आणि चेटकिणीचे दर्शन
धैर्यशीलने आपल्या पूर्वजांची 'भवानी तलवार' घेतली आणि अमावास्येच्या रात्री तो शूर्पणखा कड्याकडे निघाला. रात्रीचा तिसरा प्रहर सुरू होता. वटवाघळांचे चित्कार आणि कोल्ह्यांची केविलवाणी ओरड वातावरणात दहशत निर्माण करत होती. गुहेच्या तोंडाशी पोहोचताच त्याला दहा वेगवेगळ्या आवाजांत एकच वाक्य ऐकू आले— "आलास? बापाचं कर्ज फेडायला पोराची कत्तल होणार!"

गुहेच्या आत शिरताच धैर्यशीलला दिसले की, मध्यभागी एक अवाढव्य स्त्री बसली आहे. तिचे केस जमिनीवर सापांसारखे वळवळत होते. जेव्हा तिने मान वर केली, तेव्हा तिच्या एकाच चेहऱ्यातून नऊ वेगवेगळ्या सावल्या बाहेर पडत होत्या, जणू तिला दहा तोंडे असावीत. तिच्या समोर एक निळा अग्नि प्रज्वलित होता, ज्यामध्ये अनेक मानवी हृदय तरंगत होती.

अंतिम संघर्ष
दशमुख चेटकिणीने आपल्या मंत्रशक्तीने धैर्यशीलवर हल्ला केला. गुहेतील दगड जिवंत होऊन त्याच्या अंगावर धावून आले. पण धैर्यशीलने आपल्या तलवारीने त्या काळ्या शक्तीचा प्रतिकार केला. त्याला समजले की, या चेटकिणीचा जीव तिच्या शरीरात नाही, तर त्या 'अग्निपात्रात' आहे जिथे काळजांची आहुती दिली जात होती.

"तुझा हा खेळ आता संपलाय!" असे ओरडत धैर्यशीलने आपल्या हातावरील रक्ताचा टिळा तलवारीला लावला आणि ती तलवार थेट त्या अग्निपात्राच्या मधोमध खुपसली.

एक प्रचंड स्फोट झाला. चेटकिणीची दहाही तोंडे एकाच वेळी ओरडली. तिचा आवाज इतका भयानक होता की गुहेच्या भिंती कोसळू लागल्या. तिचे शरीर हळूहळू राखेमध्ये रूपांतरित होऊ लागले. जसा जसा तो निळा अग्नी विझला, तशी तशी त्या चेटकिणीची शक्ती क्षीण होत गेली. शेवटी, तिने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि तिचे अस्तित्व हवेत विरून गेले.

मुक्तीचा सूर्योदय
धैर्यशील जेव्हा वाड्यात परतला, तेव्हा त्याला समजले की त्याच क्षणी सयाजीरावांनी शेवटचा श्वास घेतला होता. त्यांच्या चेहऱ्यावर आता भीती नव्हती, तर एक शांत समाधान होते. अंधारवादावरचा तो शतकानुशतकांचा शाप कायमचा संपला होता.

दशमुख चेटकिणीची ती गुहा आता कायमची बंद झाली आहे, पण आजही लोक म्हणतात की शूर्पणखा कड्यावरून कधीकधी वारे वाहताना दहा वेगवेगळे सूर ऐकू येतात—जणू ती चेटकीण आजही कुणा नवीन सावजाची वाट पाहत आहे.

EMOJI SUMMARY
🏔�🌑👹🗡�🔥❤️🌋💀⚔️✨🌅🕯�

--संकलन
--अतुल परब
--दिनांक-26.07.2026-रविवार.
===========================================